Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Έχει καί η ανεργία τα καλά της...

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ

Οι Τούρκοι έποικοι φεύγουν από τα κατεχόμενα της Κύπρου λόγω ...ανεργίας

Τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου εγκαταλείπουν, λόγω ανεργίας και αυξημένου κόστους ζωής, οι Τούρκοι έποικοι, οι οποίοι επιστρέφουν στη χώρα τους, σύμφωνα με την τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Χαβαντίς».

Οι Τούρκοι έποικοι φεύγουν από τα κατεχόμενα της Κύπρου λόγω ...ανεργίας
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, αναφέρεται στο δημοσίευμα, το έχει η εντός των τειχών κατεχόμενη Λευκωσία, όπου οι έποικοι εγκαταλείπουν τα σπίτια που νοίκιαζαν και αριθμός πανδοχείων κινδυνεύει να κλείσει.
Η στασιμότητα στον οικοδομικό τομέα, η οποία έχει επηρεάσει και άλλους τομείς, η μείωση των υπαλλήλων από εταιρείες για να γίνουν βιώσιμες, αλλά και το υψηλό κόστος ζωής στα κατεχόμενα, είναι τα αίτια επαναπατρισμού στην Τουρκία πολλών εποίκων, υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63623560

ΠΑΤΡΙΔοκαπηλείΑ και ατιμωρησία

Τί κάνεις στην χώρα της γενικής ατιμωρησίας οταν σε ζώνουν τα φίδια της δικαστικής καταδίκης γιά κάθε είδους παράβασης καθήκοντος, οικονομικής ατασθαλίας, παρανομίας, καί μαφιόζικης καταπάτησης κάθε άρθρου του ποινικού κώδικα;
Απλό...
Κάνεις χλαμύδα την γαλανόλευκη καί ιδρύεις το δικό σου κόμμα, αυτό κάνεις!
Καί όταν αρχίζουν να χτυπούν οι καμπάνες αρχίζεις να χτυπιέσαι καί να ωρύεσαι στεντορίως κι εσύ σε κάθε μήκος καί πλάτος πως οι πολιτικοί σου αντίπαλλοι συνωμοτούν εναντίον της ΠΑΤΡΙ.Δ.Α.ς!
Ποιός εισαγγελέας θα πάει να τα βάλει με αρχηγό κόμματος, άλλωστε...κατακραυγή! Ευρώπη είμαστε! Τι θα βγεί να πεί ο Βλαδίμηρος Πούτιν μετά:
"Σας τα έλεγα εγώ γιά την κάλπικη δημοκρατία στην Ελλάδα...πρώτα ρίξανε στα σίδερα τον άγιο Ρασπούτιν (μεγάλη η Βατοπεδινή χάρη του, προεκλογική και αγιοζωναράτη) καί τώρα...πάνε να μπουζουριάσουν την Αρσακειάδα της ΠΑΤΡΙ.Δ.οκΑπηλείας!"

Ηθικό συμπέρασμα γιά κάθε πολιτικό μαφιόζο και Ζορό του Ελληνικού πολιτικού στερεώματος:
Κάνε κόμμα (αχρείαστο νά 'ναι) κι'άσε το 
κι΄αν σε συλλάβουν...πιάσου απ΄αυτό!

Μιλτιάδης Η. Μπ.

ΥΓ
ΛΑΟΣ υπάρχει, ΠΑΤΡΙΔΑ υπάρχει, το όνομα του κόμματος του Τσοχατζόπουλου πώς θα το ονομάσουν άραγε...ΑΠΑΤΗ? 
Καί γιατί δεν κάνουν όλοιμαζί έναν συνασπισμό, καί να τον ονομάσουν ΦΥΛΑΚΗ?

Να προσθέσουμε εδώ σαν επιμύθιο καί ;eνα άρθρο του Ερρίκου Μπαρτζινόπουλου από το Έθνος, που κολλάει στο θέμα μας:

Επιλογή μας η ατιμωρησία

Σαν χθες το 1964, όπως πληροφορήθηκα διαβάζοντας τη σχετική στήλη του φίλου Θοδωρή Ρουμπάνη, ο Γεώργιος Παπανδρέου ανακοίνωσε την καθιέρωση του «πόθεν έσχες» για τους βουλευτές. Και σήμερα, 41 χρόνια μετά (αφαιρουμένων των 7 της χούντας) εκείνο που ένας βιαστικός απολογισμός καταγράφει είναι ότι όλο αυτό το διάστημα δεν έχει βρεθεί ούτε ένας βουλευτής που να έχει δώσει αναληθή στοιχεία για τα οικονομικά του. Δεν θέλω επιφωνήματα αποδοκιμασίας, αλλά με βάση τον απολογισμό αυτόν έχουμε τους εντιμότερους πολιτικούς στον κόσμο.
Θα μου πείτε: «Δεν είναι έτσι». Κι έχετε δίκιο. Πολλά και από πολλούς έχουν γίνει αυτά τα χρόνια. Αλλά, για να μην κοροϊδευόμαστε, η ατιμωρησία των βουλευτών δεν είναι αποκλειστικά δικό τους επίτευγμα. Τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, με αφορμή τη δημοσιοποίηση των «πόθεν έσχες», καταγγέλλαμε τα μέσα ενημέρωσης τη γελοιότητα του θεσμού. Υπήρξε ποτέ καμιά ευρύτερη κοινωνική αντίδραση;
Και μη στέκεστε μόνο στους βουλευτές. Προ ημερών ήταν που δημοσιεύτηκε η έκθεση για την έρευνα σχετικά με τα στημένα παιχνίδια, από την οποία προκύπτει ότι και στον τομέα αυτόν οι επιδόσεις μας είναι «αξιοζήλευτες», πλην όμως και στην περίπτωση αυτή η ατιμωρησία αποτελεί όχι μόνο τον κανόνα, αλλά την αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.
Θέλετε να πάμε ακόμη πιο πέρα; Μέχρι πρόσφατα οι φοροφυγάδες αντιμετωπίζονταν με το «δεν βαριέσαι...», οι παρανομούντες δημόσιοι υπάλληλοι συχνά επιβραβεύονταν αντί να τιμωρηθούν, τα λαμόγια χαρακτηρίζονταν «ξύπνιοι» και «μάγκες», κοντολογίς ήμασταν μια κοινωνία με ασυγχώρητη ανοχή απέναντι σε συμπεριφορές και καταστάσεις που σε οποιαδήποτε ευνομούμενη πολιτεία ενεργοποιούν τουλάχιστον την κοινωνική απαξίωση.
Και λέω «ήμασταν», γιατί τελευταία πολλά αλλάζουν. Η κρίση, βλέπετε. Θέλοντας και μη συνειδητοποιούμε πια οι Ελληνες πως όλες οι προαναφερθείσες δραστηριότητες περιλαμβάνουν στα θύματά τους κι εμάς. Είτε άμεσα, είτε έμμεσα. Και πως δεν είναι τυχαίο ότι δεν υπάρχει δημοκρατική χώρα που να μην έχουν στηλιτευτεί και να μην έχουν τιμωρηθεί ποινικά ακόμη και κορυφαία πολιτικά στελέχη τους ή να μην έχουν διωχτεί και τιμωρηθεί σκληρά μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες και κορυφαίοι παράγοντες.
Η μόνη διαφορά είναι ότι εκείνοι δεν κουκουλώνουν τις βρωμιές τους. Εμείς επιλέγαμε τον στρουθοκαμηλισμό. Γι' αυτό κι εύχομαι να είναι μόνιμο αυτό το κάτι που δείχνει να αλλάζει στη συμπεριφορά μας.

Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΥ!

29 Φεβρουαρίου 2012



Η περίπτωση του Χρήστου Παπουτσή, είναι εξόχως διδακτική για την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Και αυτό γιατί ο συγκεκριμένος είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του είδους, καθώς συμπεριλαμβάνεται στην “αφρόκρεμα” των Ελλήνων πολιτικών!
 Ο Χρήστος Παπουτσής λοιπόν, δήλωσε πως προτίθεται να θέσει υποψηφιότητα για την θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και, η απόφαση του αυτή έχει ως συνέπεια την άμεση παραίτησή του από την κυβέρνηση. Ο λόγος είπε, είναι πως δεν επιθυμεί την εμπλοκή του υπουργείου στην προεκλογική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ.

Κατά διαβολική σύμπτωση την ίδια ακριβώς ώρα που δόθηκε στη δημοσιότητα η παραίτηση Παπουτσή, γινόταν γνωστή η ανάληψη ευθύνης από την οργάνωση “Αντάρτικο Πόλεων” της αποτυχημένης τυφλής βομβιστικής επίθεσης σε συρμό του ΜΕΤΡΟ, με την διατύπωση της απειλής μάλιστα, πως τα κτυπήματα θα συνεχιστούν! Η κοινή λογική λέει πως χωρίς χρονοτριβή, στο επόμενο λεπτό, ο υπουργός όφειλε να συγκαλέσει σύσκεψη των επιτελών του, να γίνει αποτίμηση της απειλής, να ζητήσει να ισχύσουν έκτακτα μέτρα ασφαλείας στο ΜΕΤΡΟ και να επιβλέψει ο ίδιος την πιστή τήρηση των εντολών του.

Επίσης θα έπρεπε το ίδιο απόγευμα, αφού πρώτα αποσύρει την παραίτηση επικαλούμενος λόγους δημόσιας ασφάλειας, να ζητήσει συνάντηση με τον πρωθυπουργό και να τον ενημερώσει λεπτομερώς, για το τι σκοπεύει να πράξει για την ασφάλεια των 2 εκατομμυρίων επιβατών που χρησιμοποιούν καθημερινά το ΜΕΤΡΟ. Αυτό επιβάλουν οι στοιχειώδεις κανόνες πολιτική ευθύνης. Αυτή θα έπρεπε να είναι η αυτονόητη συμπεριφορά κάθε υπεύθυνου πολιτικού, πολλώ δε μάλλον του υπουργού που έχει εξουσιοδοτηθεί για τη δημόσια ασφάλεια και την προστασία του πολίτη!

 Ο λόγος είναι πως η απειλή που διατυπώθηκε κατά της κοινωνίας, είναι πρωτοφανής! Ήταν η πρώτη φορά που ένα τρομοκρατικό κτύπημα ήταν τόσο σατανικά οργανωμένο, ώστε να προκαλέσει τις μεγαλύτερες δυνατές ανθρώπινες απώλειες. Αναλογιστείτε μόνο τι θα είχε συμβεί, αν ο εμπρηστικός μηχανισμός είχε εκραγεί με τον συρμό εν κινήσει, μέσα σε τούνελ. Όλεθρος!

Ο Χρήστος Παπουτσής είναι πολύ έμπειρος. Ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών που δεν τους αγγίζει τίποτα. Δεν πτοήθηκε από τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια και τις ζημιές στην πρωτεύουσα, δεν παραιτήθηκε ούτε όταν έγιναν στάχτη και λεηλατήθηκαν δεκάδες επιχειρήσεις. Άλλωστε ούτε όταν είχε βυθιστεί το Σάμαινα είχε πτοηθεί.

Παραιτήθηκε όμως τώρα, γιατί η ευθιξία του δεν του επιτρέπει να διεκδικεί την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, ενόσω συμμετέχει στην κυβέρνηση Παπαδήμου! Μεταξύ μας ο ίδιος έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος, αφού πρόλαβε και παραιτήθηκε πριν τον αντίπαλό του στις εκλογές Βαγγέλη Βενιζέλο. Κάνει και τον σταυρό του, γιατί αν είχε εκραγεί η βόμβα δεν θα μπορούσε σήμερα να είναι υποψήφιος. Λογικά σκεπτόμενος, προτιμάει αν ποτέ σκάσει βόμβα στο ΜΕΤΡΟ, να είναι άλλος στο τιμόνι του Υπουργείου.
Και τέλος πάντων ο άνθρωπος έχει σοβαρότερα θέματα να ασχοληθεί. Το πολιτικό του μέλλον!

Αξιολογούμενος και παραγωγικός δημόσιος υπάλληλος - καί άλλα σενάρια Γαλλικής επιστημονικής φαντασίας

Δηλαδή θα πρέπει να μάθουμε και κομπιούτερ;

Αρχίζει η εκκαθάριση στο Δημόσιο

Αρχής γενομένης από σήμερα ξεκινά στο Δημόσιο η αξιολόγηση οργανισμών και υπηρεσιών με την επίβλεψη Γάλλων συμβούλων, που ήδη έχουν εγκατασταθεί στα υπουργεία.
 
Οι οργανισμοί, οι φορείς αλλά και οι υπηρεσίες εντός υπουργείων θα περάσουν από «κόσκινο» ώστε να ξεκαθαρίσει ποιες είναι εκείνες που μπορούν και να καταργηθούν.

Μετά την αξιολόγηση θα ακολουθήσει η εκκαθάριση. Τα λουκέτα δηλαδή και στη συνέχεια η κρίση των υπαλλήλων που υπηρετούν στους προς κατάργηση οργανισμούς.

Πριν καν αξιολογηθεί το προσωπικό θα γίνει ένας υπολογισμός των εξόδων που μπορεί να κάνει το Δημόσιο και από κει θα προκύψει και ο αριθμός των υπαλλήλων που θα στελεχώνει κάθε υπηρεσία. Με τον τρόπο αυτό, θα προκύψει πλεονάζον προσωπικό. 

Ταυτόχρονα, πολλές αρμοδιότητες δημόσιων υπηρεσιών θα περάσουν σε ιδιώτες και έτσι θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο ο αριθμός των εργαζόμενων. Το ποιοι τελικά θα παραμείνουν στις θέσεις θα εξαρτηθεί από την αξιολόγηση μέσω γραπτών και προφορικών εξετάσεων, ενώ πολλοί από τους επιτυχόντες θα μεταταχθούν σε άλλες υπηρεσίες για την κάλυψη κενών θέσεων. 

Για τους υπόλοιπους θα ακολουθηθεί η μέθοδος της νέου τύπου εφεδρείας, 12μηνη δηλαδή εφεδρεία με μισό μισθό και στη συνέχεια απόλυση για την οποία ως μέρος της αποζημίωσης θα υπολογίζεται και το ποσό που θα λαμβάνουν κατά το 12μηνο της εφεδρείας.

epikaira.gr

...να το δώ καί να μην το πιστέψω!...

Πεσούσα Δρύς, γραφειοκρατικό ρεζίλι υaίνων καί σκυλιών καί όνειδος των βαλκανίων

Στο κατώτατο σκαλοπάτι του εξεφτελισμού μας έχει σύρει πλέον το ανίκανο, αναξιοκρατικό, απόλυτα διεφθαρμένο καί τριτοκοσμικά αντιπαραγωγικό καρεκλοκενταυρικό σύστημα που έχει καταστέψει την ευλογημένη αυτή χώρα. Γελούν μαζί μας τώρα καί οι βουλγαρόψυχες ύενες...εκεί καταντήσαμε! Όταν δεν κοιτούμε το γενικό, κοινό καλό αλλά μόνον το εγωϊστικά προσωπικό καί στενά ενδοπαραταξιακό μας συμφέρον, σαν μεγαλογιατροί, ταξιτζήδες ή εφοριακοί καί συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ, εκεί καταλήγουμε.
Στό ίδιο καζάνι καταλήγουν καί όσοι δραχμοδίαιτοι φατουρατζήδες επιχειρηματίες του γλυκού νερού που βλέπουν τώρα τις επενδύσεις στα Σκόπια με τις οποίες τάϊζαν ώς χθές το καθεστώς της Μακεντόνιγιας να καταρέουν (στην "τρίτη θέση" τους κατατάσει τώρα ο Γκρούης, περιφρονητικά), αλλά δεν έχει πρόβλημα να βλέπει τους Ελληνάρες να στήνονται γραμμή στα Σκοπιανά οδοντιατρεία και βενζινάδικα.
Οι ζήτουλες γείτονες που ακόμη εκδίδουν τις αδελφές τους στα καζίνα του Μοναστηριού καί της Γευγελής (σαρκική euro-βορά στην επιδοτούμενη περήφανη αγροτιά μας) βγαίνουν τώρα από πάνω καί μας λοιδωρούν διεθνώς. 
Δρυός πεσούσης πάς ανήρ ξυλεύεται, θα έλεγα, αλλά εδώ γιά ένα φανταχτερό χριστουγεννιάτικο δέντρο μάλλον θα έπρεπε να μιλούμε, που το κλωτσούν τον Γενάρη οι περαστικοί στο πεζοδρόμιο, αφού έχασε πλέον τα φανταχτερά του μπαλάια.


Σε επίσκεψη που πραγματοποιεί στο Βερολίνο ο Γκρούεφσκι μίλησε στην εφημερίδα «Welt» όπου ανάμεσα στα άλλα αναφέρθηκε καί "στα γραφειοκρατικά εμπόδια που ανέκαθεν εμπόδιζαν στη γειτονική μας προς νότο χώρα"

Κόκκαλο στον λαιμό του αρχικομιτατζή των Σκοπίων είναι η Ελλάδα που ούτε το όνομά της δεν καταδέχεται να προφέρει σαν κάτι το μιαρό...είμαστε η απαξιωτέα "γειτονική προς νότο χώρα", κάτι σαν "το κρατίδιο"που λέγαμε κι εμείς...
Eμείς όμως - η Αθήνα, το ΥΠΕΞ το ΕΛΙΑΜΕΠ - είμαστε έτοιμοι να παραχωρήσουμε στο ΒΜΡΟίτικο σκυλολόϊ την Μακεδονία καί το όνομά της, έστω καί σαν πόρνη...δήθεν "Βόρεια"!

Ιδού τι ακριβώς είπε λοιπόν ο λυσσαλέος αυτός εχθρός του Ελληνισμού:

"...Εξάγουμε όλο και περισσότερο κρασί, αγροτικά προϊόντα, μέταλλα καθώς επίσης και υφάσματα, καθώς είμαστε μια χώρα με χαμηλά ημερομίσθια. Και οι οικονομικές σχέσεις με την Ελλάδα;
Βρίσκονται στην τρίτη θέση. Παρατηρούμε ωστόσο ότι αυξάνεται το ενδιαφέρον ελληνικών επιχειρήσεων για επενδύσεις από τη δική μας πλευρά των συνόρων. Αυτό συμβαίνει αφενός λόγω των χαμηλών μισθών αλλά κυρίως επειδή δεν έχουμε τα γραφειοκρατικά εμπόδια που ανέκαθεν εμπόδιζαν στη γειτονική μας προς νότο χώρα τη δημιουργία επιχειρήσεων και τη βιομηχανική ανάπτυξη...!"

Τί άλλο να πώ, όποιος θέλει να ζήσει, ζεί, καί όποιος θέλει να αυτοκτονήσει αυτοκτονεί.
Μιά κοινωνία που έχει ταυτιστεί με τον αχαλίνωτο αναξιοκρατικό κομματισμό (τα κόμματα κομματόσκυλα θέλουν, την δουλειά τους κάνουν), την ενδημική ατιμωρησία, την καρεκλοκένταυρη ανικανότητα, την ατελείωτη γραφειοκρατική τυράνια του πολίτη καί την διαφθορά σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας δεν μπορεί να συνεχίσει εσαεί. Δεν μπορούν τα ζιζάνια μιά ζωή να πνίγουν τα λουλούδια, στην χώρα αυτή, να στραγγαλίζουν την δημιουργική νεανική ενέργεια του τόπου αυτού. Η Τουρκία ήδη μας άφησε χρόνους πίσω, τα χνώτα της Βουλγαρίας ήδη ζεσταίνουν την πλάτη μας, όλες οι επενδύσεις εκεί πάνε (πρώτοι καί καλύτεροι οι Έλληνες), και σε λίγο θα μας περάσουν Σκόπια καί Αλβανία...και εμείς θα μιλούμε ακόμη γιά τις άδειες φορτηγών και ταξί, τις ώρες των φαρμακείων, τα επιδόματα τυφλότητας και τα συνδικαλιστικά κεκτημένα των εφοριακών και άλλων συμπαθών της ΑΔΕΔΥ.
ΚΑΤΙ πρέπει να αλλάξει, κι' αυτό το κάτι είναι περίπου ΟΛΑ!

Μ.Η.Μ.



Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Ονειρο η πρωθυπουργία Σαμαρά

 ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤIKK

Σαρκαστικά σχόλια προκάλεσαν οι αποκριάτικες δηλώσεις του αρχηγού της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά ότι δήθεν δεν θέλει ούτε να ακούει περί μετεκλογικής συγκυβέρνησης του κόμματός του με το ΠΑΣΟΚ, με το οποίο ήδη συγκυβερνά! Ισχυρίστηκε μάλιστα ο πρόεδρος της κυβερνητικής Δεξιάς ότι κάθε συζήτηση περί συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ είναι εκ του πονηρού και αποσκοπεί στο να προκαλέσει πολιτική φθορά στη ΝΔ. Προφανώς ο Α. Σαμαράς έχει την εντύπωση ότι απευθύνεται σε ηλιθίους.
Ο ίδιος προσωπικά πήρε την απόφαση να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ υπό την πρωθυπουργία του Λουκά Παπαδήμου και τώρα έχει την πολιτική αναίδεια να λέει πως κάθε συζήτηση περί συνέχισης της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και μετά τις εκλογές αποσκοπεί στην... υπονόμευση της ΝΔ! Υποκρίνεται δηλαδή πως αγνοεί ότι ουδείς είναι σε θέση να προκαλέσει μεγαλύτερη πολιτική φθορά στη ΝΔ από την επί τετράμηνο ήδη συνεχιζόμενη συγκυβέρνησή της με το ΠΑΣΟΚ, την αποκλειστική ευθύνη για την οποία συγκυβέρνηση έχει ο ίδιος και μόνο αυτός!
Δεν γνωρίζουμε αν ο Α. Σαμαράς είχε εκ των προτέρων συνειδητοποιήσει πλήρως ότι αφ' ης στιγμής συμμετείχε σε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, δεν θα υπήρχε πλέον ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να κερδίσει η ΝΔ αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές. Το γεγονός όμως ότι προκειμένου να υπερψηφίσει από κοινού με το ΠΑΣΟΚ το νέο Μνημόνιο τον οδήγησε στη διαγραφή 21 βουλευτών του και μάλιστα σχεδόν όλων από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της αντιμνημονιακής γραμμής του, σίγουρα τον βοήθησε να αντιληφθεί ότι βαδίζει προς εκλογικό Βατερλό.
Αποπειράται έτσι να «παραμυθιάσει» τους οπαδούς της Δεξιάς ότι σε αντάλλαγμα της «πολιτικής κωλοτούμπας» του και της πλήρους απάρνησης των θέσεών του όχι μόνο θα φέρει τη ΝΔ στην εξουσία, αλλά θα τη φέρει και μόνη της, ώστε να λεηλατήσουν τα κρατικά ταμεία μόνοι τους οι δεξιοί!
Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Ο Α. Σαμαράς έχει πλήρη επίγνωση του ότι η ΝΔ είναι πλέον το κατεξοχήν, το κύριο, το σημαντικότερο κόμμα του Μνημονίου, αντικαθιστώντας το μισοδιαλυμένο ΠΑΣΟΚ.
Γι' αυτό άλλωστε και στις αποκριάτικες δηλώσεις του ο αρχηγός της Δεξιάς εκθείαζε ανενδοίαστα το νέο Μνημόνιο, προσπαθώντας προσχηματικά να το αντιδιαστείλει με το πρώτο Μνημόνιο που είχε απορρίψει.
Πέρα από τα παιδαριώδη φληναφήματα υπεράσπισης του νέου Μνημονίου, η πολιτική ουσία έγκειται στο ότι τις Αποκριές ο Α. Σαμαράς έστειλε μήνυμα στους ξένους επικυρίαρχους της πατρίδας μας ότι πλέον υπερασπίζεται ευθέως το νέο Μνημόνιο εξανδραποδισμού των Ελλήνων εργαζομένων, νέων και συνταξιούχων και δεν αρκείται πλέον να διακηρύσσει ότι το ψήφισε επειδή ήταν δήθεν αναγκαίο κακό. Προσπαθεί να τους πείσει δηλαδή ότι είναι πλέον πρωθυπουργήσιμος - και όντως είναι...
Υπάρχει βεβαίως ακόμη μια δευτερεύουσα «λεπτομέρεια»: για να γίνει πρωθυπουργός ο Α. Σαμαράς πρέπει όχι μόνο να βγει πρώτο κόμμα η ΝΔ στις εκλογές, αλλά και να βρει συμμάχους που θα τη στηρίξουν μετεκλογικά και μαζί τους να συγκεντρώνει στη Βουλή πάνω από 151 βουλευτές, πράγμα καθόλου μα καθόλου εύκολο.
Αν μάλιστα στο αντιμνημονιακό κόμμα που ίδρυσε ο Πάνος Καμμένος συμμετάσχουν ο Γιάννης Μανώλης και μερικοί από τους διαγραφέντες βουλευτές της ΝΔ και επιπροσθέτως οι κινήσεις της Λούκας Κατσέλη οδηγήσουν στη συγκρότηση αντιμνημονιακού κόμματος και στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, τότε καθίσταται εξαιρετικά πιθανό το ενδεχόμενο η ΝΔ όχι μόνο αυτοδυναμία να μην πάρει, αλλά να μην μπορούν ούτε καν από κοινού με το ΠΑΣΟΚ να συγκεντρώσουν 151 βουλευτές!
Ετσι, μπορεί μεν ο Αντώνης Σαμαράς δημοσίως να παίζει θέατρο ότι δήθεν «ξορκίζει με τον απήγανο» το ενδεχόμενο μετεκλογικής συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ, μέσα του όμως σίγουρα προσεύχεται να βοηθήσει ο Θεός το ΠΑΣΟΚ να κερδίσει αρκετές έδρες για να τις «τσοντάρει» σε εκείνες της ΝΔ ώστε μαζί να ξεπεράσουν το φράγμα των 151...
ΜΝΗΜΟΝΙΟ
Ο Καρνάβαλος των κομμάτων
Απερίγραπτο είναι πλέον το κομματικό αλαλούμ γύρω από τη στήριξη ή την απόρριψη των δύο Μνημονίων. Το ΠΑΣΟΚ είναι υπέρ και του πρώτου και του δεύτερου Μνημονίου. Η ΝΔ απορρίπτει μετά βδελυγμίας το πρώτο Μνημόνιο, αλλά υιοθετεί ενθουσιωδώς το δεύτερο. Το αντίθετο δηλαδή από τις θέσεις του ΛΑΟΣ, το οποίο απορρίπτει κατηγορηματικά το δεύτερο Μνημόνιο, αλλά θεωρεί «πατριωτική στάση» να υποστηρίξει το πρώτο Μνημόνιο. Ενας απίθανος κομματικός Καρνάβαλος χωρίς καμία θέση αρχής και με μοναδικό στόχο να καλύψει τις πολιτικές κωλοτούμπες των ηγετών τους. Κερδισμένοι ο Αδωνις και ο Βορίδης: ψήφισαν το πρώτο λόγω ΛΑΟΣ, ψήφισαν και το δεύτερο λόγω ΝΔ, άρα είναι πλέον έτοιμοι να πάνε στο... ΠΑΣΟΚ!
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63622751

Προνοιακά Επιδόματα - μπάτε σκύλοι αλέστε κι' αλεστικά μή δίνετε : πως τα τρωκτικά της διπλανής πόρτας ροκάνιζαν το προνιακό χρήμα σε αγαστή συνεργασία με επίορκους δημόσιους υπαλλήλους

Μάρκος Μπόλαρης: «Διοικητικοί και πειθαρχικοί έλεγχοι στις περιπτώσεις παρανομίας και αναζήτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων προνοιακών επιδομάτων».
Δήλωση του Υφυπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Μάρκου Μπόλαρη στο κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του ΑΝΤ1

Την αδυναμία για δεκαετίες των μηχανισμών του δημοσίου να εντοπίσουν όσους παράνομα εισέπρατταν προνοιακά επιδόματα αποκαλύπτει η διαδικασία ηλεκτρονικής απογραφής των δικαιούχων προνοιακών δικαιωμάτων, σύμφωνα με το σχετικό θέμα στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1. Στο ρεπορτάζ αναφέρονται ενδεικτικές περιπτώσεις παρανομίας που ζημίωναν εκατομμύρια ευρώ το ελληνικό δημόσιο. Την άρνηση υπηρεσιών να τηρούν ηλεκτρονικά στοιχεία και να καταχωρούν τα σχετικά έγγραφα αποκάλυψε, μιλώντας σε δημοσιογράφο του ΑΝΤ1 ο Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Μάρκος Μπόλαρης. Αναφορικά με όσους παρανόμησαν ο κ. Μπόλαρης δήλωσε πως αποτελεί υποχρέωση του κράτους να προβεί σε διοικητικούς και πειθαρχικούς ελέγχους και να αναζητήσει τα αχρεωστήτως καταβληθέντα από αυτούς που δεν τα δικαιούνται.

Μάρκος Μπόλαρης: «Υποχρέωση του κράτους να προβεί σε διοικητικούς και πειθαρχικούς ελέγχους και βεβαίως να αναζητήσει τα αχρεωστήτως καταβληθέντα από αυτούς που δεν τα δικαιούνται»


Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Ας κοιτάξουμε τον καθρέφτη

26/02/2012
Συγκρατημένη ανακούφιση προκάλεσαν οι αποφάσεις των κρατών-μελών της ευρωζώνης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Πολύ περισσότερο γενναιόδωροι σε ύψος δανεισμού, σε μείωση επιτοκίων και σε «κούρεμα» των χρεών μας, ώστε να αποτραπεί η άναρχη πτώχευση και να δοθεί ο χρόνος να εφαρμόσουμε όσα συμφωνήσαμε κι εμείς για να εξυγιανθεί η οικονομία μας και να παύσει να φορτώνεται χρέη. Τίποτα όμως δεν είναι σίγουρο αν προηγουμένως δεν εγκρίνει η ελληνική Βουλή τη νέα δανειακή σύμβαση που προβλέπει πολλά επώδυνα μέτρα: περικοπές μισθών και συντάξεων, ψαλίδισμα προνομίων, άνοιγμα προνομιούχων κλειστών επαγγελμάτων και ταυτόχρονα πολλή δουλειά από όλους και κυρίως από την εν διαλύσει κρατική μηχανή. Και με ένα πολιτικό προσωπικό που πρέπει να δει το φως της λύτρωσης και του εξαγνισμού, όπως ο διώκτης του χριστιανισμού Παύλος, με το όραμα στη Δαμασκό που τον μετάλλαξε σε Απόστολο των αρετών του χριστιανισμού. Δεν υπερβάλλω, καθώς θα πρέπει να συντελεστεί ένα θαύμα στην ελληνική πολιτική σκηνή και στην ελληνική κοινωνία, ώστε να προληφθούν περαιτέρω δεινά και να ανοίξει ο δρόμος προς την ανάπτυξη και συνεπώς η δρομολόγηση προς μια νέα εποχή νοικοκυρέματος και ανάκτησης της ευημερίας. Δηλαδή θα πρέπει να επιδιωχθεί το σχεδόν αδύνατο, αν ληφθεί υπόψη η σημερινή ωμή πραγματικότητα. Ενδεικτικά θα επισημάνουμε μερικές από τις πιο σκοτεινές καταστάσεις που αυτές τις ημέρες αποκαλύφθηκαν:
Ο κ. Σόιμπλε, εξηγώντας έμμεσα στον κ. Παπούλια τη δυσπιστία του προς την Ελλάδα, αποκάλυψε ότι η γερμανική κυβέρνηση εγγράφως πρότεινε στην ελληνική να της προσφέρει την τεχνογνωσία για την αποτελεσματική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Η ελληνική κυβέρνηση δεν καταδέχθηκε ούτε καν να του απαντήσει. Μία επιπλέον απόδειξη ότι δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για τη δίωξη της φοροδιαφυγής. Αλλωστε αυτό αποδεικνύει και το γεγονός ότι και οι αποκαλυπτόμενοι φοροφυγάδες, ακόμη και όσοι συλλαμβάνονται αφήνονται αμέσως ελεύθεροι χωρίς να πληρώσουν τα χρέη τους. Οι νόμοι, το άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα και η de facto αρνησιδικία του δικαστικού συστήματος συμβάλλουν από κοινού.
Πλάτη σ' αυτό το άγος βάζει απροσχημάτιστα και το συνδικάτο των εφοριακών, που με τη βία εμπόδισε συναδέλφους τους να δώσουν εξετάσεις για να αναβαθμιστούν σε ελεγκτές αναζήτησης των μηχανισμών φοροδιαφυγής. Εύλογο, αφού το σώμα των εφοριακών από νωθρότητα ή ιδιοτέλεια παρεμποδίζει και αυτό την αποτελεσματική αποτροπή της φοροδιαφυγής.
Προς επίρρωσιν της εύλογης καχυποψίας για την έκταση της διαφθοράς στον μηχανισμό λειτουργίας των Εφοριών πολύ επίκαιρα προέκυψε η αποκάλυψη κυκλώματος εφοριακών στη Βόρεια Ελλάδα που επέστρεφε παρανόμως ΦΠΑ, αντί μίζας φυσικά. Εμπλέκονται 15 εφοριακοί, ενώ είναι ακόμα άλλοι 50 που διαφεύγουν τη σύλληψη.
Η επικαιρότητα μας αποκάλυψε ένα ακόμη άγος που εκτρέφει το αναίσχυντο πελατειακό πολιτικό σύστημα. Η ληστεία στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας, που έκανε τους Αγγλους να πανηγυρίζουν καθώς εκείνοι διασώζουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα και από κλοπή αλλά και από τις βεβηλώσεις ακόμη και του Παρθενώνα με τις εισβολές και την ανάρτηση πανό του Κομμουνιστικού Κόμματος (για τις οποίες οι πάντες τηρούν σεμνή σιγή). Οι φωνασκούντες για έλλειψη αρχαιοφυλάκων αντιπαρήλθαν σεμνά το ότι στην Αρχαία Ολυμπία δεν υπάρχουν 3 αρχαιοφύλακες, αλλά 35(!), εκ των οποίων όμως μόνον οι 25 είναι μάχιμοι, καθώς οι υπόλοιποι είναι ή άτομα με ειδικές ανάγκες (δηλαδή ανάπηροι!) ή τελούν σε αναρρωτικές άδειες, χωρίς να υπολογιστούν οι συμβασιούχοι των οποίων ο αριθμός είναι αδιευκρίνιστος. («Τα Νέα», 18.02.2012).
Επίκαιρα ενδεικτικά παραδείγματα του γιατί καταχρεωθήκαμε, γιατί δεν εισπράττονται φόροι και γιατί περικόπτονται μισθοί και συντάξεις. Αυτά είναι αιτίες εθνικής ντροπής και όχι η εύλογη δυσπιστία των λαών που απαιτούμε(!) να μας σώσουν. Ας ανανήψομε κοιτώντας τον καθρέφτη.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=445666&h1=true

ΑΝΑΞΙΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ - H φύλαξη του Μουσείου στην Αρχαία Ολυμπία

Η ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ - Με χαραμοφάηδες καλοπερασάκηδες που πληρώνονται από τα δημόσια ταμεία καί δεν εμφανίζονται κάν στην δεουλειά τους, έργο δεν επιτελείται! ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΑΣ ΜΗΝ ΑΠΟΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ:
Τμήμα από άρθρο του Μαρίνου - http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=445666&h1=true
"Σε δήθεν "ανάπηρους" καί δήθεν "εν αναρρώσει" κολλητούς αδειούχους είχε αναθέσει το Υπουργείο την φύλλαξη του Μουσείου Ολυμπίας.
Η επικαιρότητα μας αποκάλυψε ένα ακόμη άγος που εκτρέφει το αναίσχυντο πελατειακό πολιτικό σύστημα. Η ληστεία στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας, που έκανε τους Αγγλους να πανηγυρίζουν καθώς εκείνοι διασώζουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα και από κλοπή αλλά και από τις βεβηλώσεις ακόμη και του Παρθενώνα με τις εισβολές και την ανάρτηση πανό του Κομμουνιστικού Κόμματος (για τις οποίες οι πάντες τηρούν σεμνή σιγή). Οι φωνασκούντες για έλλειψη αρχαιοφυλάκων αντιπαρήλθαν σεμνά το ότι στην Αρχαία Ολυμπία δεν υπάρχουν 3 αρχαιοφύλακες, αλλά 35(!), εκ των οποίων όμως μόνον οι 25 είναι μάχιμοι, καθώς οι υπόλοιποι είναι ή άτομα με ειδικές ανάγκες (δηλαδή ανάπηροι!) ή τελούν σε αναρρωτικές άδειες, χωρίς να υπολογιστούν οι συμβασιούχοι των οποίων ο αριθμός είναι αδιευκρίνιστος. («Τα Νέα», 18.02.2012)."


Το μεγάλο ελληνικό «πάρτι» με τη φαρμακευτική δαπάνη

Διπλάσια, με 5,28 δισ. ευρώ το 2009, από το πληθυσμιακά ισοδύναμο Βέλγιο


Ηταν και εν πολλοίς εξακολουθεί να αποτελεί ένα μεγάλο «πάρτι». Στήθηκε γύρω από τη φαρμακευτική δαπάνη, διήρκεσε πάνω από δέκα χρόνια και απέφερε τεράστια κέρδη, ύψους πολλών δισ. ευρώ, σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας. Από τις φαρμακοβιομηχανίες που την «παρήγαν» έως τους ιατρούς που τη συνταγογραφούσαν. Κάπως έτσι, η μικρή (αλλά πλέον πτωχευμένη) Ελλάδα έφτασε να είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στην κατανάλωση φαρμάκων, με δημόσια φαρμακευτική δαπάνη που έφτασε το 2009 να είναι διπλάσια σε σχέση με το ισοδύναμο πληθυσμιακά Βέλγιο (5,28 δισ. ευρώ έναντι 2,5 δισ. ευρώ αντιστοίχως). Τώρα, κυρίως λόγω Μνημονίου, που επιβάλλει περικοπή άνω του 1 δισ. και σε αυτό το μέτωπο, ετοιμάζεται το ξεκαθάρισμα. Και φαίνεται ότι έρχεται η ώρα για να μπουν στη φαρμακευτική καθημερινότητα τα γενόσημα. Δηλαδή, τα φθηνά φάρμακα, τα οποία στη χώρα μας κατέχουν σήμερα μόλις το 18% του συνόλου της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης. Ο στόχος είναι να αυξηθεί η χρήση τους στο 50%. Η αντίδραση, ωστόσο, που προκαλείται είναι τεράστια.

Τα γενόσημα και το λόμπι του φαρμάκου

Πώς στην Ελλάδα τα αντίγραφα έφθασαν να είναι πιο ακριβά από τα πρωτότυπα

Ο γιατρός σε νοσοκομείο της Βόρειας Αττικής είχε διατελέσει σε υπεύθυνη κυβερνητική θέση στο υπουργείο Υγείας. «Ηρθε πριν από τις εκλογές ο Α (αναφέρει όνομα γνωστού φαρμακοβιομηχάνου) και μου πρόσφερε, σε μία τσάντα, χρήματα. Είπα, όμως, ότι έχω καλύψει τις ανάγκες μου και δεν τα πήρα. Διαφορετικά, θα με είχε στο χέρι...».

Ενα δισ. ευρώ είναι πάρα πολλά χρήματα. Το δεύτερο Μνημόνιο προβλέπει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να περικόψει τις δαπάνες για το φάρμακο λίγο παραπάνω από 1 δισ. ευρώ. Από το 2000 ώς το 2009, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα ξεπέρασε κάθε πανευρωπαϊκό προηγούμενο αύξησης, προσεγγίζοντας τα 5,1 δισ. από 880 εκατ. ευρώ (7,5 φορές αύξηση), ενώ το 82% των φαρμάκων εισήχθη από χώρες της Ε.Ε. Το νούμερο αυτό πρέπει να συμπιεστεί το 2012 στα 2,88 δισ.

Αντιπαράθεση

Η ομάδα δράσης της Ε.Ε. (task force) προτείνει για την επίτευξη του στόχου μία σειρά εργαλείων για τη χρησιμοποίηση των οποίων αντιδρά το λόμπι της φαρμακευτικής βιομηχανίας, αλλά και οι γιατροί που διατηρούν στενές σχέσεις και χρησιμοποιούνται σαν τμήμα του δικτύου διανομής. Αιχμή της αντιπαράθεσης είναι η γενίκευση της χρήσης των γενοσήμων φαρμάκων, εκείνων δηλαδή που έχουν την ίδια σύσταση με κάποιο πρωτότυπο φάρμακο (προστατευόμενο προϊόν). «Τα γενόσημα όταν λήξει η προστασία του πρωτοτύπου (συνήθως μετά 10ετία) μπορούν να παραχθούν από οποιαδήποτε εταιρεία με άλλο όνομα» (καθηγητής Ι. Παπαδόπουλος).

Η χρήση τους στην Ελλάδα είναι πολύ λίγο διαδεδομένη σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Κι αυτό διότι κατά κανόνα τα ασφαλιστικά ταμεία πληρώνουν μέχρι σήμερα τα πιο ακριβά από αυτά...

Στην Ελλάδα, το 2011 η χρήση τους έφτασε μόλις στο 18% του συνόλου της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης και αυτό γιατί υπάρχει ένας μηχανισμός διαμόρφωσης της τιμής, που για να προστατεύσει την ελληνική βιομηχανία φαρμάκου, καθόριζε την τιμή του γενοσήμου στο 80% και στη συνέχεια στο 70% της τιμής του πρωτοτύπου. Αποτέλεσμα; Οι βιομηχανίες φαρμάκου κατέβαζαν (σ.σ. ιδιαίτερα μετά τη λήξη της πατέντας του πρωτοτύπου) την τιμή του φαρμάκου και το γενόσημο έμενε στο... ράφι. «Σε πολλές περιπτώσεις», λέει διοικητής νοσοκομείου της Αθήνας, «τα γενόσημα είναι ακριβότερα από τα πρωτότυπα, όπως στην περίπτωση των αλβουμινών» (σ.σ. ενός συστατικού των ορών), ενώ σε φάρμακα όπως ογκολογικά ή πνευμονολογικά, που είναι πανάκριβα, απλά δεν κυκλοφορούν γενόσημα.

Το πρόβλημα είχε τεθεί στον κ. Γ. Παπαθανασίου και στην κ. Λούκα Κατσέλη, ως υπουργούς Ανάπτυξης, αλλά και οι δύο δεν νομοθέτησαν την απελευθέρωση των τιμών των γενοσήμων «προς τα κάτω», για να προστατεύσουν την εγχώρια βιομηχανία. «Δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε με τα φάρμακα, αν στα θεραπευτικά πρωτόκολλα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη χρήση των ογκολογικών φαρμάκων, διασφαλιζόταν ο σεβασμός των ενδείξεων της Ε.Ε. από τους γιατρούς που συνταγογραφούν», σημειώνει γιατρός σε μεγάλη ογκολογική κλινική της Αθήνας.

Τέλος, χωρίς τον έλεγχο του όγκου της συνταγογράφησης, ακόμα και η μείωση της τιμής μπορεί να οδηγήσει σε έκρηξη της δαπάνης, όπως συνέβη με την κατανάλωση των αντικαταθλιπτικών, η δαπάνη για τα οποία πενταπλασιάστηκε τα προηγούμενα χρόνια. Με το νομοσχέδιο που θα ψηφισθεί την επόμενη Τετάρτη οι γιατροί του ΕΟΠΠΥ πρέπει να συνταγογραφούν ώς 50% γενόσημα φάρμακα.

Διαδικασία έγκρισης


Η εγκριτική διαδικασία, πάντως, των ελληνικών γενοσήμων από την πλευρά του ΕΟΦ αμφισβητείται και από επικριτές της επιθετικής εμπορικής πολιτικής των εταιρειών, όπως ο κ. Ι. Παπαδόπουλος. Ο εν λόγω γράφει ότι πολύ λίγα ελληνικά έχουν κλινικές μελέτες που να τα υποστηρίζουν. Διαφορετικό είναι το ζήτημα εάν ένα γενόσημο εισάγεται από μεγάλη χώρα της Ε.Ε., τη Βόρειο Αμερική ή το Ισραήλ, όπου οι εγκριτικές διαδικασίες εφαρμόζονται σαφώς αυστηρότερα απ' ό,τι στην Ελλάδα. Πάντως και σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται έγκριση από τον ΕΟΦ.

Τα όργανα των ιατρών αμφισβητούν συλλήβδην την αξία των γενοσήμων. Αλλά πρόκειται για τα ίδια όργανα που κάλεσαν δύο συναδέλφους τους από τα Γιάννενα στο Πειθαρχικό επειδή τόλμησαν να γράψουν σε βρετανικό επιστημονικό περιοδικό για τις εμπειρίες τους σε δήθεν επιστημονικό ταξίδι στην Ιορδανία, με χορεύτριες, καμήλες, αλκοόλ και τα έξοδα πληρωμένα από φαρμακευτική εταιρεία...
Του Τασου Tελλογλου


Ενα «επιμίσθιο» ως μπόνους

Τη ρητή απαίτηση της τρόικας για συνταγογράφηση της δραστικής ουσίας των φαρμάκων, μέτρο το οποίο έχει προκαλέσει οξύτατες αντιδράσεις από γιατρούς και φαρμακευτικές εταιρείες, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το σχέδιο νόμου του υπουργείου Υγείας που συζητείται στη Βουλή και αναμένεται να ψηφιστεί –εκτός απροόπτου– με τη διαδικασία του επείγοντος την Τετάρτη. Ο στόχος που έχει τεθεί είναι να αυξηθεί η χρήση γενοσήμων που αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά ταμεία και που χορηγούνται στα νοσοκομεία του ΕΣΥ στο 50% από 18,5% και 25% αντίστοιχα που είναι σήμερα.

Μάλιστα, όπως ανέφερε στην «Κ» στέλεχος του υπουργείου Υγείας, τις επόμενες ημέρες θα εκδοθούν υπουργικές αποφάσεις –εφαρμοστικές του νόμου– που θα δίνουν «κίνητρα» σε γιατρούς και φαρμακοποιούς ως προς αυτήν την κατεύθυνση. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται το ενδεχόμενο να δίνεται σε κάθε γιατρό που θα επιτυγχάνει τον στόχο του 50% στη συνταγογράφηση γενοσήμων είτε ένα «επιμίσθιο» ως μπόνους είτε επιπλέον αριθμός εξετάσεων ασφαλισμένων που καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ.

Το σχέδιο νόμου, εκτός από μέτρα που αποβλέπουν στην αύξηση της χρήσης των γενοσήμων, προβλέπει μεταξύ άλλων κλειστό προϋπολογισμό στην ασφαλιστική φαρμακευτική δαπάνη, μείωση του κέρδους των φαρμακοποιών και φαρμακεμπόρων και περαιτέρω μείωση της τιμής των αντιγράφων και των φαρμάκων των οποίων έχει λήξει η πατέντα. Ειδικότερα, το σχέδιο νόμου μεταξύ άλλων περιλαμβάνει:

- Υποχρεωτική αναγραφή από 1/3/2012 της δραστικής ουσίας του φαρμάκου στη συνταγογράφηση στα νοσοκομεία του ΕΣΥ.

- Συνταγογράφηση και της δραστικής ουσίας φαρμάκων από γιατρούς των ασφαλιστικών ταμείων από 30/6/2012. Καθορίζονται θεραπευτικές κατηγορίες για τις οποίες θα γράφεται συνταγή μόνο με τη δραστική ουσία των φαρμάκων.

- Δυνατότητα υποκατάστασης του φαρμάκου που αναγράφεται στη συνταγή από το φθηνότερο γενόσημό του από τους φαρμακοποιούς, με συναίνεση του ασφαλισμένου.

- Μειωμένο ποσοστό συμμετοχής του ασφαλισμένου στη φαρμακευτική περίθαλψη, όταν χορηγείται το φθηνότερο γενόσημο του φαρμάκου που έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός.

- Μείωση κατ’ ελάχιστον της τιμής των πρωτότυπων φαρμάκων μετά τη λήξη της πατέντας και των αντιγράφων - γενοσήμων κατά 50% και 60% της τιμής του πρωτοτύπου με πατέντα. Κάθε νέο γενόσημο έχει υποχρεωτικά περαιτέρω μείωση 10%.

- Υποχρεωτική ηλεκτρονική καταχώριση όλων των συνταγών από τα φαρμακεία, ακόμα και όταν είναι χειρογράφως συνταγογραφημένες.

- Καθορισμός ανώτερου ορίου μηνιαίας φαρμακευτικής δαπάνης για τον Εθνικό Οργανισμό Παροχών Υγείας, στον οποίο εντάσσεται η πλειονότητα των ασφαλιστικών ταμείων.

- Απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των φαρμακείων.

Πεννυ Mπουλουτζα


Διπλασίασαν κέρδη και τζίρο οι εταιρείες

Ηταν μια χρυσή δεκαετία αυτή που προηγήθηκε της κρίσης για την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι «έτρεξε» με ρυθμούς ανάπτυξης 14,1% ετησίως, κατά μέσο όρο. Μάλιστα, η διετία 2007 - 2008 ήταν η καλύτερη, καθώς οι εταιρείες του κλάδου έφθασαν να έχουν σχεδόν διπλάσια κέρδη και τζίρο απ’ ό,τι είχαν το 2004.

Σε εκείνη τη φάση ωφελήθηκαν από την αντικατάσταση παλαιών φαρμάκων με νέα, ακριβότερα σκευάσματα, που αύξησαν τα έσοδά τους, αλλά ταυτόχρονα επιβάρυναν τα ασφαλιστικά Ταμεία. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το 2007 κυκλοφόρησαν 1.800 (!) νέα ακριβότερα φάρμακα. Τον ρόλο τους στην αύξηση των εσόδων και την παράλληλη επιβάρυνση των Ταμείων είχαν διαδραματίσει επίσης η υπερσυνταγογράφηση, οι ελλιπείς έλεγχοι, αλλά και η έλλειψη μηχανοργάνωσης των ασφαλιστικών ταμείων. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι τότε αρχές της Υγείας προσανατολίστηκαν στην επαναφορά της λίστας, μέτρο που βρήκε αντίθετη την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία.

Το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά που ο κλάδος παρουσίασε μείωση τζίρου -επανήλθε στα επίπεδα του 2007- και αρνητικά αποτελέσματα. Οπως εξηγείται σε μελέτη της ICAP, η μείωση των τιμών με τα διαδοχικά Δελτία Τιμών Φαρμάκων, τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο του 2010, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής, οδήγησε σε μείωση των αποθεμάτων και επέφερε πτώση των πωλήσεων. Σύμφωνα με στοιχεία της Hellastat, ο κύκλος εργασιών σε δείγμα 145 εταιρειών υποχώρησε το 2010 στα 5,9 δισ. ευρώ, μειωμένος κατά 1 δισ. ευρώ από το 2009 (χρονιά που πέτυχε τα περισσότερα έσοδα ύψους 6,9 δισ. ευρώ). Παράλληλα, το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά που οι εταιρείες έδειξαν ζημίες, ύψους 111 εκατ. ευρώ έναντι κερδών 503 εκατ. ευρώ την προηγούμενη χρήση.

Ως προς το χονδρικό εμπόριο (φαρμακαποθήκες, συνεταιρισμούς), η μείωση της ζήτησης, η ενδεχόμενη μείωση των παράλληλων εξαγωγών σε συνδυασμό με τα προβλήματα ρευστότητας και αποδοτικότητας που δημιουργεί η καθυστέρηση πληρωμών από τα δημόσια νοσοκομεία θέτει σε κίνδυνο εταιρείες του κλάδου με τις μικρού μεγέθους

μονάδες να είναι οι πιο ευάλωτες. Ομως, ο αριθμός τους θεωρείται υψηλός για τα μεγέθη της Ελλάδας, καθώς δραστηριοποιούνται 130 εταιρείες έναντι 9 στη Γαλλία και 16 στη Γερμανία.

Θεοδωρα Λιακοπουλου


Σπατάλη δισεκατομμυρίων από την υπερσυνταγογράφηση


Μπορεί ένας γιατρός να γράφει 100 συνταγές φαρμάκων την ημέρα; Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα -όπου όλο το σύστημα γύρω από το φάρμακο χαρακτηρίζεται από ασυδοσία, με αποτέλεσμα ο τομέας υγείας να έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό- μπορεί. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στην κατανάλωση φαρμάκων, με δημόσια φαρμακευτική δαπάνη που έφτασε το 2009 να είναι διπλάσια σε σχέση με «ισοδύναμα» σε πληθυσμό κράτη της Δύσης όπως π.χ. το Βέλγιο: 5,28 δισ. ευρώ έναντι 2,5 δισ. ευρώ αντίστοιχα. Και παρά τις επιβεβλημένες από την πολιτική του Μνημονίου παρεμβάσεις για μείωση της δαπάνης, το 2010 οι γιατροί «έγραψαν» για ασφαλισμένους φάρμακα αξίας 4,5 δισ. ευρώ και το 2011 αξίας 4,1 δισ. ευρώ!

Το κρίσιμο διάστημα ήταν η περίοδος 2000 - 2009. Στο ΙΚΑ η αντίστοιχη δαπάνη αυξήθηκε πάνω από 400% το διάστημα αυτό (από 583 εκατ. ευρώ άγγιξε τα 2,4 δισ. ευρώ) και στον ΟΓΑ κατά 450% (από 279 εκατ. σε 1,2 δισ. ευρώ). Το 2009 η συνολική φαρμακευτική δαπάνη έφτασε τα 8,4 δισ. ενώ η Ισπανία των 47 εκατομμυρίων είχε 12 δισ. ευρώ! Σε σχέση με χώρες όπως Σουηδία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Δανία, η Ελλάδα ξόδεψε το 2009 περί τα 4 δισ. ευρώ περισσότερα! Την ίδια χρονιά, διακινήθηκαν από την Ομοσπονδία Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδος (ΟΣΦΕ) 434 εκατ. κουτιά φαρμάκων. Η μέση αξία ανά πωληθέν τεμάχιο στην Ελλάδα ήταν 11,4 ευρώ έναντι 8,23 ευρώ του μέσου όρου της Ε.Ε. Το 2011 στην Ελλάδα η μέση τιμή έπεσε στα 9,40 ευρώ -πάλι υψηλότερη από τον μέσο όρο της Ε.Ε.- και διακινήθηκαν 412 εκατ. κουτιά.

Σε κάθε προσπάθεια μείωσης της τιμής των φαρμάκων η απάντηση είναι έτοιμη: η υποκατάστασή τους με ακριβότερα. Ετσι, από 23,80% μείωση των τιμών το 2010 έναντι του 2009, ένα ποσοστό της τάξης 7,85% «ανακτήθηκε» πέρυσι λόγω της υποκατάστασης. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Lipitor για τη χοληστερίνη. Το 2009, το φάρμακο που κυκλοφορεί σε τρεις μορφές (10 mg, 20 mg και 40 mg με 10 χάπια ανά κουτί και μέση αξία κουτιού 10,42 ευρώ) πούλησε στην Ελλάδα 6,4 εκατ. κουτιά. Μόλις έληξε η πατέντα του, κυκλοφόρησαν αμέσως 24 αντίγραφα μόνο των 40 mg, με 28 δισκία το κουτί και μέση αξία 18,42 ευρώ. Το 2011, το πρωτότυπο πούλησε 6,17 εκατ. κουτιά και τα αντίγραφά του άλλες 600.000 κουτιά!

Στον διαβήτη επί 47 χρόνια είναι πρώτο φάρμακο επιλογής το Glucophage με τιμή 2,32 ευρώ. Πριν από 4-5 έτη κυκλοφόρησε το Eucreas -φάρμακο που εμπεριείχε το Glucophage και μία άλλη δραστική ουσία- με τιμή 130 ευρώ (πέρυσι έπεσε στα 58 ευρώ) και το οποίο γρήγορα «υιοθετήθηκε» από πολλούς γιατρούς, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει μελέτη για τη σχέση κόστος-όφελος του νέου φαρμάκου έναντι του παλαιού. Διαχρονικά, κομβικό σημείο είναι ο γιατρός.

Στην Ελλάδα, ο γιατρός συχνά επιλέγει να γράφει στις συνταγές το πιο ακριβό φάρμακο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που ανέφερε στην «Κ» ψυχίατρος: «Μπορώ να γράψω για έναν ασθενή με σχιζοφρένεια μηνιαία συνταγή αξίας 500 ευρώ. Εναλλακτικά, μπορώ να γράψω στον ίδιο ασθενή συνταγή με φάρμακα στο ένα δέκατο του κόστους και με μικρή διαφορά στην αποτελεσματικότητά τους». Επίσης ο γιατρός συνήθως χρησιμοποιεί στο ακέραιο τη δυνατότητα που του δίνεται να γράφει έως 3 διαφορετικά φάρμακα ανά συνταγή. Την «τιμητική τους» έχουν τα συνοδά φάρμακα για να προλάβουν «τυχόν» παρενέργειες βασικών φαρμάκων. Τα συνοδά «ευθύνονται» για πάνω από ένα δισ. ευρώ δημόσια φαρμακευτική δαπάνη.

Στην Ελλάδα, ο γιατρός που ασκεί αυτές τις «μεθόδους» έχει καλές σχέσεις με τις φαρμακευτικές εταιρείες. Οπως ανέφερε στην «Κ» υψηλόβαθμο στέλεχος του χώρου, «βλέπεις γιατρούς να γράφουν σε όλους τους ασθενείς το ίδιο φάρμακο. Ο έλεγχος δεν είναι εύκολος, παρά το γεγονός ότι οι καταγγελίες για «δωράκια» εταιρειών είναι πολλές. Ενας τρόπος να τους ελέγξεις είναι να συγκρίνεις στοιχεία συμμετεχόντων σε συνέδρια που διοργανώνουν φαρμακευτικές εταιρείες. Το πιο απλό είναι το ιατρικό συνέδριο, αφού συνήθως η συναλλαγή εμπεριέχει ταξίδια αναψυχής στο εξωτερικό έως και επιπλώσεις σπιτιού ή ακόμα και ενοικίαση αυτοκινήτων με leasing».

Της Πεννυς Mπουλουτζα


Στον εισαγγελέα η λίστα με τους έντεκα γιατρούς «ολυμπιονίκες»


Παρά τη δημοσιονομική κρίση και την προσπάθεια που καταβάλλεται για έλεγχο των δημόσιων δαπανών, το «πάρτι» στον χώρο της φαρμακευτικής περίθαλψης καλά κρατεί. Αυτό καταδεικνύει η λίστα με τους 11 γιατρούς του ΕΟΠΥΥ που αναδεικνύονται «ολυμπιονίκες» -κατά την έκφραση του υπουργού Υγείας- στη συνταγογράφηση φαρμάκων.

Στην πρώτη θέση της λίστας βρίσκεται παθολόγος από την Ηλεία, που συνταγογράφησε, για τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2011, 5.776 συνταγές χρεώνοντας τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας με 408.000 ευρώ. Αντίστοιχα, γιατρός στο Αγρίνιο έγραψε για το ίδιο διάστημα 5.000 συνταγές, συνολικού κόστους 303.000 ευρώ, ενώ οι 5.400 συνταγές φαρμάκων συναδέλφου του στο Διδυμότειχο «επιβάρυναν» τον οργανισμό με 297.000 ευρώ. Η ίδια «συνταγή» και από γιατρό στην Αχαΐα, που συνταγογράφησε το διάστημα αυτών των μηνών 4.192 φορές, με κόστος φαρμάκων 270.000 ευρώ. Γιατρός, σε περιοχή της Ζακύνθου με 150 κατοίκους πληθυσμό, έγραψε κατά τη διάρκεια ενός μήνα 1.000 συνταγές!

Τα στοιχεία αυτά, που κατέθεσε στη Βουλή ο ίδιος ο υπουργός Ανδ. Λοβέρδος, έχουν ήδη σταλεί στις εισαγγελικές αρχές.

Ο ΕΟΠΥΥ, από τους ελέγχους που γίνονται, έχει εντοπίσει τουλάχιστον 70-80 περιπτώσεις γιατρών με υψηλό αριθμό και κόστος συνταγών, μεταξύ αυτών και ενός κυτταρολόγου που έχει γράψει 116 συνταγές, αξίας 1.300 ευρώ εκάστη.

Οπως ανέφερε στην «Κ» ο διοικητής του ΕΟΠΥΥ Γεράσιμος Βουδούρης, ο έλεγχος δεν είναι εύκολος καθώς πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ειδικότητα του γιατρού και ο αριθμός των ασθενών που δέχεται.

Kathimerini.gr

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Επιχειρηματικοί δεινόσαυροι καί ρεζἰλια των σκυλιών καταντήσαμε...γελούν μαζί μας καί τα Βαλκανικά Σταλινικά κατάλοιπα που μας άφησαν πίσω στον εκσυγχρονισμό καί την καταπάτηση της διαφθοράς...

 Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

«Η απίστευτη ελληνική γραφειοκρατία: 10 μήνες για άδεια σε επιχείρηση!»  

  Το δημοσίευμα της ρουμανικής εφημερίδας για την απίστευτη ελληνική γραφειοκρατία


Φεβρουάριος 26, 2012.
Μια ομάδα Ελλήνων νέων επιχειρηματιών ζητούσε επί δέκα μήνες άδεια για μια επιχείρηση και  ζητούσαν από τους μετόχους της εταιρείας  ακτινογραφίες θώρακος και μέχρι δείγματα κοπράνων για να ανοίξουν ένα ηλεκτρονικό κατάστημα!

Απελπισμένοι κατέφυγαν σε αμερικανική διεύθυνση προκειμένου να κάνουν εξαγωγές και έλαβαν άδεια από τις ΗΠΑ μέσα σε 24 ώρες.
Τα περισσότερα ηλεκτρονικά καταστήματα αρχίζουν να λειτουργούν μετά την έγκριση του δικαιώματος επί του σήματός τους,  και η περίοδος της έγκρισής τους είναι τόσο μεγάλη λόγω της ελληνικής γραφειοκρατίας που καθίσταται αδύνατο να δουλέψουν,  αφού τα
λειτουργικά έξοδα, όπως ενοίκιο της εγκατάστασης κλπ, είναι αδύνατο να πληρωθούν επί μεγάλο διάστημα χωρίς πωλήσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του Φώτη Αντωνόπουλου, ιδρυτή της Oliveshop.com  που εμπορεύεται από την ιστοσελίδα  προϊόντα με βάση το ελαιόλαδο, ιδιαίτερα στο εξωτερικό…
Ο Αντωνόπουλος και οι συνεργάτες του συγκέντρωσαν τα στοιχεία τους για τις φορολογικές υπηρεσίες, το Επιμελητήριο Εμπορίου και Βιομηχανίας της Αθήνας, προέβησαν σε θεωρήσεις στοιχείων από τις δημόσιες υπηρεσίες,  παρέδωσαν έγγραφα στις υγειονομικές αρχές, οι οποίες μάλιστα ζήτησαν ακτινογραφία θώρακος και προσκόμιση  ιατρικών εξετάσεων για τα κόπρανά τους!
(εδώ φυσικά  δεν απορούμε...Ἀς μήν γελιόμαστε....Όλοι καταλαβαίνουμε πως τα κόπρανα επί πινακίω αποτελούσαν το απόλυτα εξεφτελιστικό πρόσχημα απαίτησης λαδώματος από τους αδίστακτα διεφθαρμένους δημοσιουπαλληλικούς καρεκλοτυφλοπόντικες, τους νεκροθάφτες της Ελληνικής οικονομίας καί υγιούς επιχειρηματικότητας - Σχόλιο ΜΗΜ)
 Η απίστευτη αυτή ταλαιπωρία συνεχίστηκε και τις τράπεζες.
Τελικά κατέληξαν  στη χρησιμοποίηση ξένων συστημάτων μεταφοράς χρημάτων, όπως το Pay Pal, και παράτησαν την ελληνική τράπεζα που επί τρεις μήνες διαπραγματεύονταν.
  
Οι επιχειρηματίες από την Oliveshop.com απέκτησαν τελικά μέσα σε μόνο 24 ώρες από την αμερικανική Διοίκηση Τροφίμων και Ασφάλειας (FDA) άδεια πώλησης στις ΗΠΑ.
Το ηλεκτρονικό κατάστημα, γράφει το ρουμανικό δημοσίευμα, λειτουργεί εδώ και πέντε μήνες και λαβαίνει παραγγελίες από διάφορες χώρες όπως: Δανία, Γερμανία, Νορβηγία, Μογγολία, ΗΠΑ και έχει καλύψει ήδη τα λειτουργικά έξοδα και επεκτείνεται με δύο νέες εκδόσεις στα ιταλικά και τα γερμανικά.
Βαλκανικό Περισκόπιο - Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος  Ἐχέδωρος

Να δούμε τώρα ποιός υπουργός θα βρεί το σθένος να διερευνήσει το ζήτημα καί θα ΚΑΡΤΑΡΓΗΣΕΙ τις θέσεις των καρεκλοτυφλοπόντικων αυτών στέλνοντάς τους στην ανεργία καί την ανέχεια, εκεί που έστειλαν ένα εκατομύριο άλλους συνέλληνες με την καταστροφική συμβολή της διαφθοράς καί της γραφειοκρατείας στην κατάρευση της Ελληνικής οικονομίας! - Σχόλιο ΜΗΜ 

Καταργούνται ειδικές γραμματείες, οργανισμοί, αυτοτελή γραφεία και νομικά πρόσωπα

Ξαναστήνεται το κράτος από το μηδέν
(...καλά αυτό να το δούμε και να μην το πιστέψουμε...ούτε πρωταπριλιάτικο ανέκδοτο να ήταν! -ΜΗΜ)
Ξαναστήνεται το κράτος    από το μηδέν



To πολιτικό σύστημα, κατ’ επιταγήν της τρόικας και της Task Force, καλείται πλέον με επιτακτικό και βίαιο τρόπο να συνηγορήσει στην κατάργηση όλων των δομών του κράτους από τις οποίες αντλούσε την εξουσία του. Να αποδεχθεί δηλαδή την κατάργηση ή την επανασύσταση σε νέα βάση των υπηρεσιών μέσω των οποίων καλλιεργούνταν οι πελατειακές σχέσεις, εκκολάπτονταν τα σκάνδαλα, άνθιζε το ρουσφέτι και γιγαντωνόταν η γραφειοκρατία. Οι αλλαγές αναμένεται να είναι σαρωτικές, όπως προκύπτει και από τα κριτήρια που έχουν καταρτίσει η Task Force και η τρόικα, σε συνεργασία με την κυβέρνηση, για την αξιολόγηση των δημοσίων υπηρεσιών.

«Το κάθε υπουργείο αποτελεί και ένα ξεχωριστό βιλαέτι» λέει στέλεχος του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης που μετέχει στην ομάδα εργασίας η οποία, από κοινού με τους γάλλους εμπειρογνώμονες και τα στελέχη του μόνιμου κλιμακίου της τρόικας στην Αθήνα, εκπόνησε τους δείκτες αξιολόγησης των δομών του κράτους που αναμένεται να τεθούν σε ισχύ εντός της εβδομάδος. «Οχι μόνο δεν υπάρχει σαφής προσανατολισμός των υπηρεσιών που έχουν συσταθεί τα τελευταία χρόνια με βάση τις αρμοδιότητες που επιτελούν, αλλά αυτές συστήνονταν με ένα μόνο κριτήριο: την εξυπηρέτηση της προσωπικής πολιτικής του (εκάστοτε) υπουργού» τονίζει.
Η επινοητικότητα των εκπροσώπων της πολιτικής εξουσίας που νέμονταν κατά το δοκούν το κράτος υπήρξε ανεξάντλητη. Μετά την ίδρυση του ΑΣΕΠ από τον πρώην υπουργό Αναστάσιο Πεπονή στις αρχές της δεκαετίας του 1990, παρατηρήθηκε έκρηξη στη σύσταση νέων δομών και υπηρεσιών εντός των υπουργείων, τα οποία μετατράπηκαν σε υδροκέφαλους οργανισμούς. Αυτό ουδόλως μπορεί να εκληφθεί ως τυχαίο γεγονός.
Οι φραγμοί που έθεσε η λειτουργία του ΑΣΕΠ στις πελατειακές σχέσεις, με τη θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων στις προσλήψεις προσωπικού, μετατόπισαν το κέντρο βάρους του ρουσφετιού. Ετσι άρχισαν να ιδρύονται νέες υπηρεσίες με κύριο στόχο την αξιοποίηση των «ευκαιριών χρηματοδότησης» κυρίως μέσω των ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Οι πολιτικοί με άλλα λόγια συγκροτούσαν υπηρεσίες για να μοιράζουν κατά το δοκούν και με αδιαφανείς συνήθως διαδικασίες τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Αβγάτισαν υπηρεσίες σε μία δεκαετία
Ετσι, για παράδειγμα, οι υπηρεσίες και οι οργανισμοί του υπουργείου Εργασίας υπερδιπλασιάστηκαν την περίοδο 1999 - 2009 με νομοθετικές και κανονιστικές πράξεις (υπουργικές αποφάσεις, προεδρικά διατάγματα), χωρίς μάλιστα, όπως αναφέρεται σε σχετική έκθεση του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, να αιτιολογείται επαρκώς η σύσταση των νέων δομών. Η ίδια τάση παρατηρείται σε όλα ανεξαιρέτως τα υπουργεία, γεγονός που εκτός των άλλων έχει ως συνέπεια την πολυδιάσπαση των αρμοδιοτήτων τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα στα υπουργεία υφίστανται 157 γενικές διευθύνσεις, 1.978 διευθύνσεις και 5.027 τμήματα. Δεδομένου ότι υπάρχουν 15 (βασικά) υπουργεία, μπορούμε να πούμε ότι κατά μέσο όρο κάθε υπουργείο έχει περισσότερες από 10 γενικές διευθύνσεις, 132 διευθύνσεις και 335 τμήματα.
Υπάρχει όμως και η τραγελαφική πλευρά: οι υπηρεσίες αυτές είναι υποστελεχωμένες. Πάνω από το 20% των τμημάτων της κεντρικής διοίκησης δεν έχει κανέναν υπάλληλο, ενώ σχεδόν το 55% των τμημάτων της κεντρικής διοίκησης έχει το πολύ ως τρεις υπαλλήλους. Οι νέοι οργανισμοί μάλιστα που «καπελώνουν» τις δομές των υπουργείων δεν έχουν σαφή προσανατολισμό. Απλώς υπηρετούν τις επιταγές της πολιτικής εξουσίας.
Το σχέδιο των γάλλων ειδικών
Κατόπιν όλων αυτών, οι εμπειρογνώμονες της Task Force έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η δομή του ελληνικού κράτους συνιστά μια σχιζοφρενική κατάσταση! Προτείνουν ως εκ τούτου οι υπηρεσίες της κεντρικής διοίκησης να στηθούν σχεδόν από το μηδέν με βάση συγκεκριμένα κριτήρια λειτουργίας. Ετσι θα θεσπιστεί η υποχρέωση να παραμένει σταθερός ή να βαίνει συνεχώς μειούμενος ο αριθμός των δομών που συνιστούν ένα υπουργείο. Τούτο μπορεί να επιτευχθεί αν κάθε νέα πρόταση για τη σύσταση οργανισμού συνοδεύεται και με απόφαση για την κατάργηση ή συγχώνευση υφιστάμενων δομών.
Ταυτόχρονα θα καταργηθούν όλες οι υπηρεσίες που δεν ασκούν αρμοδιότητες λόγω κοινωνικών και τεχνολογικών αλλαγών (π.χ. τμήματα δακτυλογράφων) και θα συγχωνευθούν όλες οι υπηρεσίες που επιτελούν παρεμφερείς αρμοδιότητες. Σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες που χειρίζονται κοινοτικά προγράμματα, θα λειτουργούν με ενιαίους και σαφείς κανόνες σε ολόκληρο το εύρος της δημόσιας διοίκησης.
Επιπλέον, θα κατηγοριοποιηθούν οι υποστηρικτικές διαδικασίες των υπουργείων σε πέντε βασικές κατηγορίες υπηρεσιών: οικονομικού ελέγχου, διαχείρισης προσωπικού, κατάρτισης, μισθοδοσίας και προμηθειών και πληροφορικής.
Η νέα δομή των υπουργείων
Κάθε υπουργείο θα έχει μία γενική γραμματεία. Οι γενικές διευθύνσεις σε κάθε γενική γραμματεία δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τις τρεις. Οι διευθύνσεις κάθε γενικής διεύθυνσης θα είναι ως επτά, ενώ ως επτά θα είναι και τα τμήματα κάθε διεύθυνσης. Στο νέο σχήμα θα ενταχθούν και οι υπάλληλοι που υπηρετούν σήμερα στις ειδικές γραμματείες και στα αυτοτελή γραφεία. «Προς αυτή την κατεύθυνση», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «θα πρέπει να αναδιατυπωθούν οι διατάξεις του νόμου για την κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα, ώστε να τεθούν οι αρχές για τον τρόπο οργάνωσης των υπουργείων».
Το σχήμα θα οδηγήσει σε ευρείες ανακατατάξεις, όπως για παράδειγμα στο υπουργείο Μεταφορών στο οποίο καταγράφηκαν 45 διευθύνσεις που εποπτεύονται από 13 γενικές διευθύνσεις.
Η κυβέρνηση ταυτόχρονα με την αναδιάρθρωση των δομών, όπως προκύπτει από την πρόταση της Task Force, θα προχωρήσει και σε ριζική ανακατανομή των αρμοδιοτήτων των υπουργείων. Τούτο διότι, σύμφωνα με τα ευρήματα σχετικής έρευνας, οι επιτελικές αρμοδιότητες δεν ασκούνται σήμερα από τα υπουργεία αλλά από νομικά πρόσωπα που έχουν συσταθεί με στόχο την εξυπηρέτηση κυρίως πελατειακών σχέσεων. Με άλλα λόγια, κάθε υπουργός δεν έστηνε απλώς το δικό του «μαγαζάκι», αλλά του προσέδιδε και το ανάλογο κύρος μέσω της εκχώρησης σε αυτό αρμοδιοτήτων που χαρακτηρίζονται περιττές και άχρηστες για την άσκηση δημόσιας πολιτικής.
Ενδεικτικό είναι ότι ένα σημαντικό ποσοστό των αρμοδιοτήτων (περίπου το 37%) έχουν εκχωρηθεί με νομοθετικές πράξεις ή υπουργικές αποφάσεις, χωρίς δηλαδή να υποστούν τον έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας, γεγονός που όπως αναφέρεται «προκαλεί προβληματισμό τόσο για τη νομική όσο και, κυρίως, για την οργανωτική και διοικητική του ορθότητα και ποιότητα».
Ηδη έχουν καταμετρηθεί 27.995 αρμοδιότητες μόνο σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης με αποτέλεσμα η Ελλάδα να κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης των «27» όσον αφορά την εξυπηρέτηση των πολιτών. Από το σύνολο των αρμοδιοτήτων οι 10.765 είναι επιτελικές, αν και δεν ασκούνται από τα υπουργεία, αλλά κυρίως από νομικά πρόσωπα των υπουργείων, οι 9.816 είναι υποστηρικτικές, οι 998 παροχικές και οι 1.563 ελεγκτικές.
Εκτός τούτου, έχουν καταμετρηθεί 1.563 διαδικασίες αυτοψιών και ελέγχων που συνοδεύουν τις χορηγήσεις αδειών σε επιχειρήσεις και πολίτες. Οι διαδικασίες αυτές δημιουργούν μία παράλληλη γραφειοκρατία «που χαρακτηρίζεται από συγχύσεις, περιττά διοικητικά βάρη και έλλειψη επιχειρησιακής λογικής, αφού οι περισσότερες από αυτές περιορίζονται στον έλεγχο νομιμότητας και δεν υπεισέρχονται στον απολύτως αναγκαίο έλεγχο της ποιότητας των αποτελεσμάτων».
Κόστους 10 δισ. ευρώ η γραφειοκρατία
Από την άλλη πλευρά, έχει εκτιμηθεί ότι η γραφειοκρατία προκαλεί επιβάρυνση ύψους περίπου 10 δισ. ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό και η μείωσή της κατά 25% μπορεί να επιφέρει εξοικονόμηση πόρων αξίας 1 δισ. ευρώ στο ΑΕΠ.
Η γραφειοκρατία είναι πράγματι ένα «τέρας» που περιορίζει κατά περίπου 7% το ΑΕΠ και θέτει φραγμούς στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και στην προσέλκυση επενδύσεων. Αν η κυβέρνηση είχε καταπολεμήσει τη γραφειοκρατία δεν θα χρειαζόταν να προχωρήσει σε μειώσεις των κατώτατων μισθών και σε περικοπή των συντάξεων.
Οι εμπειρογνώμονες της Task Force προτείνουν, κατ' αρχάς, ανακατανομή των αρμοδιοτήτων, που θα παραμείνουν στην κεντρική διοίκηση και δεν θα εκχωρηθούν στους δήμους, στις περιφέρειες και στους ιδιώτες, μέσω των νέων οργανισμών των υπουργείων. Παράλληλα, για να απλοποιηθεί το πολυδαίδαλο διοικητικό σύστημα εξετάζεται και η κωδικοποίηση των υφιστάμενων αρμοδιοτήτων, έτσι ώστε να υπάρχει σαφής εικόνα του «ποιος κάνει τι σε κάθε υπουργείο».
Εκτιμάται πάντως ότι η δημοσιονομική κρίση μπορεί να συμβάλει θετικά σε αυτή την κατεύθυνση, καθώς οδηγεί στη λήψη μέτρων μείωσης του διοικητικού κόστους. Ετσι σχεδόν όλες οι εκτελεστικές και παροχικές αρμοδιότητες που ασκούνται σήμερα από τα υπουργεία και αφορούν αδειοδοτήσεις και εν γένει την εξυπηρέτηση των πολιτών θα μεταφερθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ενώ μία σειρά τομείς του Δημοσίου, όπως η καθαριότητα και οι υπηρεσίες προμηθειών, θα εκχωρηθούν στον ιδιωτικό τομέα. Η εκχώρηση αρμοδιοτήτων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπως επισημαίνουν στελέχη του υπουργείου, θα καταβληθεί προσπάθεια να συνοδευτεί και με απλοποίηση των διαδικασιών.

Νέα αξιολόγηση
Κριτήριο οι γνώσεις  και τα προσόντα
Σε μαζικές μετακινήσεις και απολύσεις μέσω του καθεστώτος της εργασιακής εφεδρείας, που θα προσλάβει μόνιμο χαρακτήρα ώστε να επιτευχθεί η απαίτηση της τρόικας για 150.000 αποχωρήσεις υπαλλήλων ως το 2015, θα οδηγήσει η αξιολόγηση του προσωπικού του Δημοσίου. Η διαδικασία της αξιολόγησης αναμένεται να ξεκινήσει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της οργανωτικής αναδιάρθρωσης των υπουργείων, από την οποία θα προκύψει σαφής εικόνα για τις ανάγκες στελέχωσης των νέων υπηρεσιών και κυρίως για τις δεξιότητες που απαιτούνται για την κάλυψη των νέων θέσεων που θα προκύψουν.
Γεγονός είναι πάντως ότι η αλλαγή του ρόλου των υπουργείων, που καλούνται πλέον να επιτελούν επιτελικές κυρίως λειτουργίες, απαιτεί τη στελέχωσή τους με προσωπικό υψηλής κατά κανόνα κατάρτισης. Αυτό θα είναι και το πρώτο κριτήριο για την αξιολόγηση του προσωπικού ώστε να αποφευχθεί στο μέλλον το φαινόμενο κρίσιμοι τομείς του κράτους να στελεχώνονται με υπαλλήλους Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, όπως συμβαίνει σήμερα. Ετσι, το ποσοστό των υπαλλήλων Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης - καλύπτουν σήμερα το 32% των θέσεων των υπουργείων - θα μειωθεί δραστικά με την κατάργηση των οργανικών τους θέσεων. Οι υπάλληλοι που υπηρετούν σε αυτές τις θέσεις είτε θα μετακινηθούν είτε θα πάρουν τον δρόμο της απόλυσης.
Προκειμένου να διευκολυνθεί η κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων η κυβέρνηση προτίθεται να προχωρήσει και σε κατάργηση των 1.347 ξεχωριστών κλάδων που υπάρχουν σήμερα στη Δημόσια Διοίκηση και να συστήσει διυπουργικούς κλάδους. Σε αυτούς ύστερα από αξιολόγηση θα εντάσσονται οι υπάλληλοι που πληρούν τις προϋποθέσεις και οι οποίοι θα μπορούν εν συνεχεία να υπηρετούν σε όποιον φορέα της διοίκησης προκύπτει ανάγκη στελέχωσης.
Η αξιολόγηση των υπαλλήλων, από την άλλη πλευρά, δεν θα γίνει με βάση τα υφιστάμενα καθηκοντολόγια και προσοντολόγια. Ούτε βεβαίως μόνο με βάση τα τυπικά προσόντα, όπως είναι ο χρόνος υπηρεσίας, η οικογενειακή κατάσταση κ.ά., που αναγράφονται στους ατομικούς φακέλους τους. Βασικό κριτήριο της αξιολόγησης θα είναι αν οι υπάλληλοι μπορούν να ανταποκριθούν στα περιγράμματα θέσης που θα δημιουργηθούν σε κάθε υπουργείο. Τα περιγράμματα θέσης συνδυάζουν δύο κυρίως χαρακτηριστικά:

1Περιγράφεται λεπτομερώς τι καλείται να κάνει ο υπάλληλος που θα καλύψει τη συγκεκριμένη θέση.
2 Αποτυπώνει τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τα προσόντα τα οποία οφείλει να έχει.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι, με άλλα λόγια, θα αξιολογηθούν ως προς την καταλληλότητά τους να υπηρετήσουν σε μια θέση όχι μόνο βάσει των τυπικών προσόντων τους. 
 http://www.tovima.gr/society/article/?aid=445686

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Ο Μπερίσα αναβαθμίζει το Κόμμα των Τσάμηδων

Του Σταυρου Τζιμα
Add caption
Με το βλέμμα στραμμένο στις προεδρικές εκλογές στην Αλβανία, ο πρωθυπουργός κ. Σαλί Μπερίσα αναβαθμίζει τη θέση των Τσάμηδων στην πολιτική σκηνή. Οι πληροφορίες που διακινούνται στα ΜΜΕ των Τιράνων φέρουν ως βέβαιη τη συμμετοχή στην κυβέρνηση του κόμματος των Τσάμηδων στον ανασχηματισμό που αναμένεται τις αμέσως επόμενες ημέρες. Αν αυτό συμβεί θα είναι η πρώτη φορά που οι Τσάμηδες θα ασκήσουν κυβερνητική εξουσία και μάλιστα, όπως αναφέρεται, με τρία υφυπουργεία. Επιπλέον διεκδικούν δύο Γενικές Διευθύνσεις τις οποίες κατέχουν Ελληνες μειονοτικοί, εκ των οποίων η μία άκρως νευραλγική, καθώς αφορά τη διαχείριση των αρχείων του κράτους.
Εκ πρώτης όψεως η υπόθεση αφορά τα εσωτερικά πολιτικά δρώμενα της γειτονικής χώρας, καθώς ο κ. Μπερίσα επιχειρεί να συγκεντρώσει τις απαραίτητες ψήφους για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, που πρέπει να γίνει έως τις αρχές του καλοκαιριού. Μία τέτοια εξέλιξη, ωστόσο, κάθε άλλο παρά φιλική προς την ελληνική μειονότητα θα πρέπει να θεωρηθεί και αναμένεται να πυροδοτήσει αντιδράσεις στην ομογένεια, ενώ και η Αθήνα δεν αναμένεται να μείνει αδιάφορη.
Και τούτο γιατί οργανώσεις και σύλλογοι των Τσάμηδων επιδίδονται τα τελευταία χρόνια συστηματικά σε ανθελληνικές δραστηριότητες, κάποιες εκ των οποίων αγγίζουν τα όρια των προκλήσεων με πλέον χαρακτηριστική εκείνη τον Νοέμβριο του 2005, όταν ματαίωσαν με διαδηλώσεις και απειλές τη συνάντηση των Προέδρων της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια και Α. Μοϊσίου στους Αγίους Σαράντα. «Πρόκειται για φαινόμενα ακραίου εθνικισμού και σοβινισμού, τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με τις ευρωπαϊκές αξίες και το ευρωπαϊκό πνεύμα και στρέφονται εναντίον της ευρωπαϊκής προοπτικής της Αλβανίας. Ως Ομόνοια και Κόμμα Ενωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είμαστε κάθετα αντίθετοι», ανέφερε στην «Κ» ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλης Ντούλες, ο οποίος τόνισε ότι η προεκλογική συνεργασία του κ. Μπερίσα με το κόμμα των Τσάμηδων το 2009 ήταν η αιτία για την οποία το ΚΕΑΔ αρνήθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση. «Εμείς είμαστε υπέρ της καλής συνεργασίας με κάθε παράγοντα στη χώρα, δεν θα επιτρέψουμε όμως κινήσεις οι οποίες στρέφονται κατά των συμφερόντων της ελληνικής εθνικής μειονότητας», τόνισε ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος του κ. Μπερίσα, κ. Κώστας Μπάρκας.
Μολονότι η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των Τσάμηδων είναι μάλλον ασήμαντη (δύο βουλευτές), η οικονομική τους ισχύς κυρίως αλλά και οι διασυνδέσεις τους σε κέντρα λήψης αποφάσεων στη Δύση, τους καθιστούν υπολογίσιμους παράγοντες στο ρευστό πολιτικό γίγνεσθαι της γειτονικής χώρας και «αγκάθι» στις ελληνοαλβανικές σχέσεις.

«Να σώσουμε τον ελληνικό λαό από τους σωτήρες του». Το κείμενο συμπαράστασης Γάλλων διανοουμένων...

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Η γαλλική “Liberation της Τρίτης 21 Φεβρουαρίου δημοσίευσε ένα σημαντικό κείμενο αντιμνημονιακής συμπαράστασης προς τον ελληνικό λαό και ενάντια στις ισοπεδωτικές πολιτικές που με αφετηρία την Ελλάδα προβλέπεται να επεκταθούν σε όλη την Ευρώπη. Συνυπογράφεται από...
κορυφαίους γάλλους στοχαστές- μεταξύ των οποίων ο Μπαντιού, ο Μπαλιμπάρ, ο Νανσύ, ο Ρανσιέρ, η Μπάρμπαρα Κασσέν, ο Μισέλ Σουριά, ο Ντιντί -Υμπερμάν,ο Ρογκοζίνσκι, κ.ά. Κινητοποιήθηκαν με πρωτοβουλία του Ελληνικού περιοδικού αληthεια που τους πρότεινε και το κείμενο για συνυπογραφή. Το κείμενο θα δημοσιευτεί και στην “Guardian” και στο ιταλικό “Μανιφέστο” .
Το κείμενο που υπέγραψαν οι Γάλλοι διανοούμενοι αναφέρει τα εξής:
“Τη στιγμή που ένας στους δύο Έλληνες νέους είναι άνεργος, 25.000 άστεγοι περιπλανώνται στους δρόμους της Αθήνας, το 30% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχιας, χιλιάδες οικογένειες υποχρεούνται να βάλουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα προκειμένου να μην πεθάνουν από την πείνα και το κρύο, νεόφτωχοι και πρόσφυγες δίνουν μάχες για τους σκουπιδοτενεκέδες στους δημόσιους χώρους, οι «σωτήρες» της Ελλάδας, υπό το πρόσχημα ότι οι Έλληνες «δεν καταβάλουν αρκετές προσπάθειες», επιβάλλουν ένα νέο σχέδιο βοήθειας που διπλασιάζει τη χορηγούμενη θανατηφόρα δόση. Ένα σχέδιο που καταργεί το εργατικό Δίκαιο και καταδικάζει τους φτωχούς σε ακραία ένδεια, εξαφανίζοντας παράλληλα τις μεσαίες τάξεις.
Ο στόχος δεν είναι σε καμία περίπτωση η «σωτηρία» της Ελλάδας: όλοι οι οικονομολόγοι που είναι άξιοι του ονόματός τους συμφωνούν επ’ αυτού. Το ζητούμενο είναι να κερδηθεί χρόνος προκειμένου να σωθούν οι πιστωτές ενώ παράλληλα η χώρα οδηγείται σε μια προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία. Πρωτίστως, το ζητούμενο είναι να μετατραπεί η Ελλάδα σε εργαστήριο μιας κοινωνικής μεταλλαγής που θα γενικευθεί, σε έναν δεύτερο χρόνο, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το μοντέλο που δοκιμάζεται πάνω στους Έλληνες είναι εκείνο μιας κοινωνίας χωρίς δημόσιες υπηρεσίες, στο πλαίσιο της οποίας τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα ιατρικά κέντρα κατεδαφίζονται, η υγεία καθίσταται προνόμιο των πλουσίων, οι ευπαθείς πληθυσμοί προορίζονται για μια προγραμματισμένη εξόντωση, ενώ όσοι εξακολουθούν να έχουν μια εργασία καταδικάζονται σε ακραίες μορφές εργασιακής επισφάλειας και οικονομικής εξαθλίωσης.
Προκειμένου όμως αυτή η αντεπίθεση του νεοφιλελευθερισμού να πετύχει τον στόχο της χρειάζεται να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς που καταργεί τα πλέον στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Με διαταγή των σωτήρων, βλέπουμε λοιπόν να εγκαθίστανται στην Ευρώπη κυβερνήσεις τεχνοκρατών που περιφρονούν τη λαϊκή κυριαρχία. Πρόκειται για ένα σημείο καμπής όσον αφορά στα κοινοβουλευτικά καθεστώτα στο πλαίσιο των οποίων βλέπουμε τους «αντιπροσώπους του λαού» να εξουσιοδοτούν εν λευκώ τους ειδικούς και τους τραπεζίτες, απαρνούμενοι την υποτιθέμενη εξουσία τους να αποφασίζουν. Ένα είδος κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, το οποίο προσφεύγει, μεταξύ άλλων, και σε ένα διευρυμένο κατασταλτικό οπλοστάσιο απέναντι στις λαϊκές διαμαρτυρίες. Έτσι, από τη στιγμή που οι βουλευτές επικύρωσαν την διαμετρικά αντίθετη με την εντολή που είχαν λάβει σύμβαση που τους υπαγόρευσε η Τρόικα (Ευρωπαϊκή Ένωση, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), μια εξουσία στερούμενη δημοκρατικής νομιμότητας υποθήκευσε το μέλλον της χώρας για τα επόμενα τριάντα ή σαράντα χρόνια.
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να δημιουργήσει έναν δεσμευμένο τραπεζικό λογαριασμό στον οποίον θα κατατίθεται απευθείας η βοήθεια προς την Ελλάδα προκειμένου να χρησιμοποιείται αποκλειστικά προς όφελος του χρέους. Τα έσοδα της χώρας οφείλουν να αφιερώνονται κατά «απόλυτη προτεραιότητα» στην εξόφληση των πιστωτών και, εφόσον παραστεί ανάγκη, να κατατίθενται απευθείας σε αυτόν τον λογαριασμό την διαχείριση του οποίου έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σύμβαση υπαγορεύει ρητά ότι κάθε νέα υποχρέωση που θα προκύπτει στο πλαίσιό της θα διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, το οποίο απαιτεί υλικές εγγυήσεις, ενώ οι διενέξεις θα εκδικάζονται από τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου, με την Ελλάδα να έχει αποποιηθεί εκ των προτέρων κάθε δικαίωμα προσφυγής ενάντια σε όποια κατάσχεση αποφασίσουν οι πιστωτές της.
Για να ολοκληρωθεί η εικόνα, οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν ανατεθεί σε ένα Ταμείο υπό τη διαχείριση της Τρόικας στο οποίο θα κατατίθενται οι τίτλοι ιδιοκτησίας των δημοσίων αγαθών. Εν συντομία, έχουμε να κάνουμε με μια γενικευμένη λεηλασία, χαρακτηριστικό γνώρισμα του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού που προσφέρει εν προκειμένω στον εαυτό του μια θεσμική καθοσίωση. Στο βαθμό που πωλητές και αγοραστές θα κάθονται στην ίδια πλευρά του τραπεζιού, δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι το εν λόγω εγχείρημα ιδιωτικοποιήσεων αποτελεί πραγματικό συμπόσιο για τους αγοραστές.
Όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί έως τώρα είχαν ως μοναδικό αποτέλεσμα την εμβάθυνση του ελληνικού εθνικού χρέους το οποίο, με τη βοήθεια των σωτήρων που δανείζουν με τοκογλυφικά επιτόκια, έχει κυριολεκτικά εκτοξευθεί στα ύψη προσεγγίζοντας το 170% ενός ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε ελεύθερη πτώση, ενώ το 2009 δεν αντιπροσώπευε παρά το 120%. Μπορεί κανείς να στοιχηματίσει ότι αυτός ο εσμός σχεδίων σωτηρίας -τα οποία παρουσιάζονται κάθε φορά ως «τελικά»- δεν στόχευε παρά στο να εξασθενίσει ολοένα και περισσότερο τη θέση της Ελλάδας ούτως ώστε, στερούμενη κάθε δυνατότητας να προτείνει από μόνη της τους όρους μιας ανασυγκρότησης , να εξαναγκαστεί να εκχωρήσει τα πάντα στους πιστωτές της υπό τον εκβιασμό «καταστροφή ή λιτότητα». Η τεχνητή και καταναγκαστική επιδείνωση του προβλήματος του χρέους χρησιμοποιήθηκε σαν όπλο εφόδου για την άλωση μιας κοινωνίας στο σύνολό της.
Σκόπιμα χρησιμοποιούμε εδώ όρους που ανήκουν στη στρατιωτική ορολογία: πρόκειται σαφώς για έναν πόλεμο που διεξάγεται με τα μέσα της οικονομίας, της πολιτικής και του δικαίου, έναν πόλεμο ταξικό εναντίον ολόκληρης της κοινωνίας. Και τα λάφυρα που η χρηματοπιστωτική τάξη υπολογίζει να αποσπάσει από «τον εχθρό» είναι τα κοινωνικά κεκτημένα και τα δημοκρατικά δικαιώματα, αλλά αυτό που διακυβεύεται σε τελική ανάλυση είναι η δυνατότητα για μια ανθρώπινη ζωή. Και η ζωή εκείνων που δεν παράγουν ή δεν καταναλώνουν αρκετά σε σύγκριση με τις στρατηγικές μεγιστοποίησης του κέρδους, δεν πρέπει να διατηρηθεί.
Έτσι, η αδυναμία μιας χώρας πιασμένης στη μέγγενη της χωρίς όρια κερδοσκοπίας και των καταστροφικών σχεδίων σωτηρίας, γίνεται η μυστική πόρτα από την οποία εισβάλλει βίαια ένα μοντέλο κοινωνίας σύμφωνο προς τις απαιτήσεις του νέο-φιλελεύθερου φονταμενταλισμού. Μοντέλο που προορίζεται για ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής. Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα, και γι αυτό η υπεράσπιση του ελληνικού λαού δεν είναι συρρικνώσιμη σε μια χειρονομία αλληλεγγύης ή αφηρημένης ανθρωπιάς: διακυβεύεται το μέλλον της δημοκρατίας και η τύχη των ευρωπαϊκών λαών. Παντού η «επιτακτική αναγκαιότητα» μιας «οδυνηρής αλλά σωτήριας» λιτότητας θα μας παρουσιαστεί ως το μέσον για να αποφύγουμε τη μοίρα της Ελλάδας, ενώ οδηγεί κατευθείαν σε αυτήν.
Μπροστά σε αυτή την οργανωμένη επίθεση ενάντια στην κοινωνία, μπροστά στην καταστροφή και των τελευταίων νησίδων της δημοκρατίας, καλούμε τους συμπολίτες μας, τους γάλλους και ευρωπαίους φίλους μας να εκφρασθούν σθεναρά. Δεν πρέπει να αφήσουμε το μονοπώλιο του λόγου στους ειδήμονες και στους πολιτικάντηδες. Το γεγονός ότι το αίτημα κυρίως των γερμανών και των γάλλων ιθυνόντων είναι η απαγόρευση πλέον των εκλογών στην Ελλάδα μπορεί να μάς αφήνει άραγε αδιάφορους; Ο στιγματισμός και η συστηματική δυσφήμηση ενός λαού δεν θα άξιζε άραγε μια απάντηση; Είναι δυνατόν να μην υψώσουμε την φωνή μας ενάντια στη θεσμική δολοφονία του ελληνικού λαού; Και μπορούμε άραγε να σιωπούμε μπροστά στην καταναγκαστική εγκαθίδρυση ενός συστήματος που θέτει εκτός νόμου ακόμη και την ίδια την ιδέα της κοινωνικής αλληλεγγύης;
Βρισκόμαστε σε ένα σημείο μη επιστροφής. Είναι επείγον να δώσουμε τη μάχη των αριθμών και τον πόλεμο των λέξεων για να αναχαιτίσουμε την ακραίο-φιλελεύθερη ρητορική του φόβου και της παραπληροφόρησης. Είναι επείγον να αποδομήσουμε τα μαθήματα ηθικής που συσκοτίζουν την πραγματική διαδικασία που εκτυλίσσεται μέσα στην κοινωνία. Είναι κάτι περισσότερο από επείγον να απομυθοποιήσουμε τη ρατσιστική εμμονή περί ελληνικής «ιδιαιτερότητας» που φιλοδοξεί να αναγάγει τον υποτιθέμενο εθνικό χαρακτήρα ενός λαού (τεμπελιά ή κατά βούληση πονηριά) σε πρωταρχική αιτία μιας κρίσης η οποία στην πραγματικότητα είναι παγκόσμια. Αυτό που μετρά σήμερα δεν είναι οι ιδιαιτερότητες, πραγματικές ή φαντασιακές, αλλά τα κοινά: η τύχη ενός λαού που θα επηρεάσει και τους άλλους.
Πολλές τεχνικές λύσεις έχουν προταθεί για να βγούμε από το δίλημμα «ή καταστροφή της κοινωνίας ή πτώχευση» (πράγμα που σημαίνει, το βλέπουμε σήμερα: «και καταστροφή και πτώχευση). Όλες οι λύσεις πρέπει να εξεταστούν σαν στοιχεία στοχασμού προκειμένου να οικοδομήσουμε μιαν άλλη Ευρώπη. Αλλά κατ’ αρχάς πρέπει να καταγγείλουμε το έγκλημα, να αναδείξουμε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ελληνικός λαός, εξ αιτίας των «σχεδίων βοήθειας» τα οποία έχουν συλληφθεί από και για τους κερδοσκόπους και τους πιστωτές. Τη στιγμή που ένα κίνημα υποστήριξης υφαίνεται σε όλο τον κόσμο, όπου τα δίκτυα Ιντερνέτ βουίζουν από πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, οι γάλλοι διανοούμενοι θα ήταν άραγε οι τελευταίοι που θα ύψωναν τη φωνή τους υπέρ της Ελλάδας; Χωρίς να περιμένουμε περισσότερο, ας πολλαπλασιάσουμε τα άρθρα, τις παρεμβάσεις στα μέσα, τις συζητήσεις, τις εκκλήσεις, τις διαδηλώσεις. Γιατί κάθε πρωτοβουλία είναι καλοδεχούμενη, κάθε πρωτοβουλία είναι επείγουσα. Σε ό,τι μας αφορά, ιδού τι προτείνουμε: να προχωρήσουμε τάχιστα στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής επιτροπής διανοουμένων και καλλιτεχνών για την αλληλεγγύη προς τον ελληνικό λαό που αντιστέκεται.
Αν δεν είμαστε εμείς, ποιος θα είναι;
Αν δεν είναι τώρα, πότε θα είναι;”
Βίκη ΣΚΟΥΜΠΗ, Αρχισυντάκτρια του περιοδικού αλήthεια, Αθήνα.
Michel SURYA, Διευθυντής του περιοδικού Lignes, Παρίσι.
Δημήτρις Βεργέτης, Διευθυντής του περιοδικού αλήthεια.
Και
Daniel ALVARO
Alain BADIOU
Jean-Christophe BAILLY
Etienne BALIBAR
Fernanda BERNARDO
Barbara CASSIN
Bruno CLEMENT
Danièle COHEN-LEVINAS
Yannick COURTEL
Claire DENIS
Georges DIDI-HUBERMANN
Roberto ESPOSITO
Francesca ISIDORI
Pierre-Philippe JANDIN
Jèrôme LEBRE
Jean-Clet MARTIN
Jean-Luc NANCY
Jacques RANCIERE
Judith REVEL
Elisabeth RIGAL
Jacob ROGOZINSKI
Avital RONELL
Ugo SANTIAGO
Beppe SEBASTE
Michele SINAPI
Enzo TRAVERSO

 http://press-gr.blogspot.com/2012/02/blog-post_3018.html

Μετά το PSI η επανεκκίνηση των αυτοκινητοδρόμων

Την δημιουργία Αναπτυξιακού Ταμείου για τα μεγάλα έργα εξετάζει η κυβέρνηση
Μετά το PSI η επανεκκίνηση των αυτοκινητοδρόμων
Έργα ύψους 2,4 δισ. ευρώ θα δημοπρατηθούν το 2012 (Πηγη: EUROKINISSI/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ)



Η σταθεροποίηση της οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας με την ενεργοποίηση του PSI, αλλά και οι σημαντικές ζυμώσεις στα Ευρωπαϊκά όργανα, καθιστούν την επανεκκίνηση των μεγάλων οδικών έργων που πραγματοποιούνται με συμβάσεις παραχώρησης ζήτημα μηνών, ανοίγοντας έτσι εκ νέου μία χαραμάδα φωτός στην ύφεση της χώρας.

Αυτό υπογράμμισε την Πέμπτη ο υφυπουργός Υποδομών, κ. Ι. Μαγκριώτης, ο οποίος έκανε έναν σύντομο απολογισμό της δουλειάς που έχει γίνει στο χαρτοφυλάκιο των Δημοσίων Έργων, έχοντας στο πλάι του τους αρμόδιους γενικούς γραμματείς, κ.κ. Ι. Οικονομίδη και Σ.Λαμπρόπουλο.

Ο κ. Μαγκριώτης γνωστοποίησε ότι βρίσκεται υπό εξέταση στο υπουργείο Οικονομικών πρόταση του υπουργείου Υποδομών για την δημιουργία ενός νέου Αναπτυξιακού Ταμείου που θα αντλήσει ρευστότητα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), την Ευρωπαϊκή Ένωση, το δημόσιο και ιδιωτικά κεφάλαια και θα ρίξει χρήμα στην αγορά για την επανεκκίνηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων και την κατασκευή δημοσίων έργων.

Παράλληλα, ο υφυπουργός Υποδομών ανέλυσε τον προγραμματισμό των δημοσίων έργων για τα επόμενα χρόνια, τα οποία μόνο το 2012 θα αγγίξουν τα 2,4 δισ. ευρώ, ενώ αναφέρθηκε και στις αλλαγές στο θεσμικό και οργανωτικό πλαίσιο του χαρτοφυλακίου που εποπτεύει.

Ζήτημα μηνών τα μεγάλα οδικά έργα

Με την εξαίρεση του Μωρέα, που προχωράει κανονικά και βαίνει προς ολοκλήρωση, στις συμβάσεις παραχώρησης έχουν αποφασιστεί οι αλλαγές του φυσικού αντικειμένου που θα γίνουν για περιβαλλοντικούς και νομικούς λόγους.

«Η χρηματοοικονομική πλευρά είναι ένα γενικότερο ζήτημα» είπε ο υφυπουργός και τόνισε ότι μόνο εάν σταθεροποιηθούν οι τράπεζες, θα καταστεί εφικτή η επανεκκίνηση των έργων. Ο κ. Μαγκριώτης σημείωσε ότι το δημόσιο έχει διευθετήσει τις υποχρέωσεις του και εκκρεμούν πια ελάχιστα ζητήματα.

Επίσης, σημείωσε ότι υπάρχουν, βέβαια, οι απαιτήσεις τόσο του δημοσίου όσο και των παραχωρησιούχων, οι οποίες θα πάρουν τον δρόμο της διαιτησίας, όταν αιτιολογηθούν.

«Κάποιοι έλεγαν ότι είμαστε σοσιαλίζοντες» είπε ο κ. Μαγκριώτης και υπογράμμισε ότι τελικά «έγινε δεκτό το μοντέλο βιωσιμότητας που προτείναμε εμείς», σχολιάζοντας ότι «οι στέρεες βάσεις θα τεθούν μόλις ολοκληρωθεί το PSI».

«Χθες, ο νέος πρόεδρος της ΕΤΕπ υιοθέτησε και την πρότασή μας» είπε, αναφερόμενος στην πρόταση για εγγυοδοσία της αναπτυξιακής τράπεζας, με χρήση πόρων του ΕΣΠΑ, στην προώθηση της οποίας βοηθούν ενεργά οι Έλληνες ευρωβουλευτές, αφού για να προχωρήσει απαιτείται η αλλαγή των κανονισμών χρηματοδότησης.

Ο κ. Μαγκριώτης αναφέρθηκε στην ανάγκη ενός «Σχεδίου Μάρσαλ» για τους αυτοκινητοδρόμους με ευρωομόλογα, ευρωπαϊκούς πόρους και χαμηλότοκα δάνεια για την χρηματοδότησης της ανάπτυξης, θέματα, τα οποία, όπως είπε, έχει θέσει τόσο ο κ. Λ. Παπαδήμος όσο και ο κ. Γ. Παπανδρέου, νωρίτερα.

Σχετικά με το εργαλείο χρηματοοικονομικού κινδύνου (risk sharing instrument) συνεχίζονται οι συζητήσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ούτως ώστε να αναχρηματοδοτηθούν τα μεγάλα οδικά έργα, ενώ παράλληλα εξελίσσεται ο διάλογος για αλλαγή των κοινοτικών κανονισμών, με στόχο την εγγυοδοσία από την ΕΤΕπ με κεφάλαια από το ΕΣΠΑ, προκειμένου η αναπτυξιακή τράπεζα να δανείσει πολλαπλάσια χρήματα.

Ο γενικός γραμματέας συγχρηματοδοτούμενων έργων τόνισε ότι προέχει η τροποποίηση του κανονισμού χρηματοδότησης της Ε.Ε και ανέλυσε τις δύο «συνταγές» για να επαναχρηματοδοτηθούν τα έργα.

Η πρώτη είναι να τεθούν ως εγγυητικό κεφάλαιο πόροι του ΕΣΠΑ στην ΕΤΕπ, η οποία στη συνέχεια θα δανείσει ένα πολλαπλάσιο ποσό. Αυτό το σενάριο εξετάζεται από τα Ευρωπαϊκά όργανα με διαφορετικές απόψεις από την κάθε μεριά και η μεγάλη μάχη θα δοθεί στο Ευρωκοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Η δεύτερη «συνταγή» είναι να δώσει η ΕΤΕπ απ'ευθείας χρήματα στη χώρα μας, προκειμένου να καλυφθούν πρόσθετες ανάγκες που δεν υπήρχαν στον αρχικό σχεδιασμό των έργων. «Αυτά είναι υπό συζήτηση. Πρόκειται για περιπλοκα θέματα, που δεν αφορούν μόνο την Ελλάδα, αλλά και άλλα κράτη μέλη» τόνισε ο κ. Λαμπρόπουλος, ξεκαθαρίζοντας, πάντως, ότι η επανέναρξη των έργων είναι ζήτημα μηνών.

Δειλά - δειλά ξαναρχίζουν τα έργα

Όπως εξήγησε ο κ. Μαγκριώτης, στον Αυτοκινητόδρομο Αιγαίου υπάρχει η δυνατότητα να ξεκινήσουν εργασίες στις σήραγγες των Τεμπών και του Πλαταμώνα, καθώς και σε ορισμένα οδικά τμήματα για λόγους ασφαλείας.

Έμφαση θα δοθεί στην σήραγγα του Πλαταμώνα, η οποία αντιμετωπίζει πρόβλημα συγκλίσεων, αλλά σε εξωτερικές εργασίες, όπως οι θεμελιώσεις γεφυρών, προκειμένου να εξοικονομηθεί χρόνος. Σύμφωνα με τον κ. Λαμπρόπουλο θα δοθούν περίπου 20-25 εκατ. ερυώ από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους για τις συγκεκριμένες εργασίες.

Τα νέα έργα Μετρό, αεροδρομίων και δρόμων

Ο υφυπουργός Υποδομών σημείωσε ότι το 2010 δημοπρατήθηκαν έργα ύψους 257 εκατ. ερυώ, ενώ το 2011 1,9 δισ. ευρώ. Για το 2012 έχει προγραμματιστεί η δημοπράτηση έργων ύψους 2,4 δισ. ευρώ.

Ο κ. Μαγκριώτης ανέφερε ότι έχουν ετοιμαστεί νέες συμβάσεις παραχώρησης, όπως η υπόγεια σήραγγα της Λευκάρας, έργο που θα τεθεί σε ανταγωνιστικό διάλογο. Επίσης, έχει προχωρήσει αρκετά η ζεύξη Σαλαμίνας - Περάματος, με την οποία, όμως, διαφωνεί ο οικείος δήμος.

Ωστόσο, ο υφυπουργός Υποδομών τόνισε ότι θα ξεκινήσει μία εξαντλητική δημόσια διαβούλευση για το έργο, καθώς, όπως σημείωσε, «τα στοιχεία υπέρ της κατασκευής είναι συντριπτικά». Στο μεταξύ, εκκρεμεί η τύχη του νέου οδικού άξονα Ελευσίνας - Θήβας - Υλίκης, καθώς πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση της Ιονίας Οδού, για λόγους οικονομίας.

Ο κ. Μαγκριώτης μίλησε, επίσης, για την Δυτική Περιφερειακή Υμηττού προς Κορωπί και Αεροδρόμιο, η οποία μπορεί να προχωρήσει υπό προϋποθέσεις, με κατασκευαστικό αντικείμενο μόλις στο 40% του αρχικώς σχεδιασμένου.


Σχετικά με το Μετρό, ο κ. Μαγκριώτης εκτίμησε ότι η επέκταση προς Πειραιά θα υπογραφεί την 1η Μαρτίου και τα έργα θα ξεκινήσουν σε δύο - τρεις μήνες.

Επίσης, έκανε γνωστό ότι ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Αττικό Μετρό (ΑΜ), κ. Χρ. Τσίτουρας δεν έχει ακόμη υπογράψει την σύμβαση με την Siemens για την σηματοδότηση των νέων σταθμών του Μετρό, οι οποίοι εκτιμάται ότι θα παραδοθούν στην κυκλοφορία στα τέλη του 2012.

Ακόμη, στο πρώτο τρίμηνο του 2013 αναμένεται η δημοπράτηση του πρώτου τμήματος της γραμμής 4 «Ευαγγελισμός - Άλσος Βεΐκου», το οποίο θα χρηματοδοτείται από το 2014 από το 5ο ΚΠΣ. Πρόκειται για έργο 8,3 χλμ με 9 σταθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη, πέραν της νέας γραμμής προς Καλαμαριά, η ΑΜ επιταχύνει τις μελέτες για την κατασκευή της πρώτης γραμμής στη Δυτική Θεσσαλονίκη «Βαρδάρης - Σταυρούπολη», μήκους 6,5 χλμ, με στόχο να δημοπρατηθεί το 2013.

Επίσης, το υπουργείο Υποδομών θα αναλάβει δράσεις για την Οδική Ασφάλεια, ύψους 500 εκατ. ευρώ, σε ένα συνολικό δίκτυο 12.500 χλμ με σημειακές παρεμβάσεις στα επόμενα χρόνια. Σε πρώτη φάση θα δοθούν 250 εκατ. ευρώ, μετά από την εκπόνηση μελετών και, στη συνέχεια, άλλα 12 εκατ. ευρώ για συντήρηση κόμβων και γεφυρών,με απότερο στόχο να βρεθούν και τα υπόλοιπα 250.

Ακόμη, εξετάζεται ένα ταμείο χρηματοδότησης για την αντισεισμική προστασία με δημόσια και ιδιωτικά κεφάλαια, βάσει προγράμματος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) και της Υπηρεσίας Αποκατάστασης Σεισμοπλήκτων (ΥΑΣ) για την αναθέρμανση της οικονομίας.

Σχετικά με το νέο αεροδρόμιο Καστελίου, έχει ανοίξει τελικώς ένας νέος κύκλος διαβούλευσης, στον οποίο συμμετέχουν πλέον μόνο οι ARCHIRODON, VINCI, ΕΛΛΑΚΤΩΡ και J&P ΑΒΑΞ και το έργο θα δημοπρατηθεί εκ νέου.

«Δεν μπορούμε να παραχωρήσουμε ένα ολόκληρο νησί» τόνισε ο κ. Λαμπρόπουλος, ερωτηθείς για το αίτημα των «μνηστήρων» του έργου για ένταξη όλων των Κρητικών αερολιμένων σε μία παραχώρηση.

Επίσης, σημείωσε ότι υποψήφιοι επενδυτές έχουν προτείνει την κατασκευή του αεροδρομίου κατά φάσεις, ούτως ώστε να γίνει ελκυστικότερο στην χρηματοδότηση. Πάντως το όριο χρηματοδοτικής συμβολής του δημοσίου είναι τα 220 εκατ. ευρώ.

Αναφορικά με τα υπόλοιπα αεροδρόμια, οι σύμβουλοι του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) θα έχουν εισηγηθούν τον τρόπο ομαδοποίησης των αερολιμένων έως τον Μάιο.

Αναδιοργάνωση των υπηρεσιών δημοσίων έργων

Ο κ. Μαγκριώτης σημείωσε ότι το νέο οργανόγραμμα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων(ΓΓΔΕ) προβλέπει συγχωνεύσεις διευθύνσεων και τμημάτων, που θα την καταστήσει έως και 30% μικρότερη.

Παράλληλα, όμως, θα αναλάβει νέες επιτελικές αρμοδιότητες ελέγχου και εποπτείας των δημοσίων έργων, ενώ θα συγκροτηθεί Γενική Διεύθυνση Φυσικών Καταστροφών και θα αναβαθμιστεί το χαρτοφυλάκιο της Οδικής Ασφάλειας.

Η ΓΓΔΕ θα λειτουργεί παράλληλα με την Αρχή Ελέγχου που προβλέπει το νομοσχέδιο για τα Δημόσια Έργα και την Αρχή Ελέγχου Συμβάσεων του υπουργείου Ανάπτυξης, ενώ οι εκτελεστικοί βραχίονες παραγωγής θα είναι οι Ανώνυμες Εταιρίας του υπουργείου και Ειδικές Υπηρεσίες Δημοσίων Έργων (ΕΥΔΕ). Το νέο οργανόγραμμα έχει κατατεθεί στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και σύντομα θα πάρει την μορφή νομοσχεδίου.

Ο κ. Μαγκριώτης τόνισε ότι το υπουργείο Υποδομών ήταν το πρώτο που προχώρησε σε συγχωνεύσεις φορέων όπως μεταξύ των ΟΑΣΠ και ΙΤΣΑΚ, ενώ το ίδιο θα γίνει και τυπικά τον Απρίλιο μεταξύ ΟΣΚ, ΔΕΠΑΝΟΜ και ΘΕΜΙΣ ΑΕ, υπό την σκέπη της πρώτης, που μετονομάστηκε σε Κτιριακές Υποδομές ΑΕ. Ο κ. Μαγκριώτης τόνισε ότι «εάν δεν είχαν αντιδράσει ορισμένοι συνδικαλιστές, δεν θα είχαν χαθεί κάποιες θέσεις εργασίας» και επανέφερε την πρόταση για απορρόφηση του κατασκευαστικού τμήματος του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) από την Κτιριακές Υποδομές ΑΕ.

Σχετικά με τις οφειλές του υπουργείου, τόνισε ότι το 2009 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έφταναν τα 1,2 δισ. ευρώ και το 2012 ανέρχονται σε μόλις 85 εκατ. ευρώ, ενώ έκανε μνεία στη μείωση λειτουργικών δαπανών κατά 86 εκατ. ευρώ το 2011.

Ο υφυπουργός Υποδομών τόνισε οτι είναι έτοιμο προς κατάθεση στη Βουλή το σχέδιο νόμου για τις μελέτες και τα δημόσια έργα, το οποίο αποτέλεσε προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, εντάχθηκε στο νομοσχέδιο για την απελευθέρωση της ταχυδρομικής αγοράς άρθρο για τις μελετοκατασκευές που ενσωματώνει σχετική κοινοτική οδηγία και «κλείνει τρύπες από το παρελθόν», όπως σημείωσε.